Nuages -

Lentement dans le soir

Le train s’en va

Sur le quai son mouchoir

S’enfuit déjà

Dans la glace comme un songe

Le mur gris de sa maison

Sous le jour qui s’allonge

S’estompe à l’horizon

Un nuage s'étire

Sur son doigt

En passant il semble dire

Un triste «adieu»

Et tout ce que j’aimais

Lorsque le train vire

Dans un flot de fumée

S’efface à jamais

(Mmmh, mmh)

(Mmmh, mmh)

(Mmmh, mmh)

(Mmmh, mmh)

Un nuage s'étire

Sur son doigt

En passant il semble dire

Un triste «adieu»

Et tout ce que j’aimais

Lorsque le train vire

Dans un flot de fumée

S’efface à jamais

Langzaam de avond in

De trein vertrekt

Op de kade zijn zakdoek

loopt al weg

In het ijs als een droom

De grijze muur van zijn huis

Onder de groeiende dag

Vervagen aan de horizon

Een wolk strekt zich uit

op zijn vinger

Trouwens, het lijkt te zeggen

Een triest "afscheid"

En alles waar ik van hield

Als de trein draait

In een stroom van rook

Voor altijd vervagen

(mmh, mmh)

(mmh, mmh)

(mmh, mmh)

(mmh, mmh)

Een wolk strekt zich uit

op zijn vinger

Trouwens, het lijkt te zeggen

Een triest "afscheid"

En alles waar ik van hield

Als de trein draait

In een stroom van rook

Voor altijd vervagen