Mete o Pé - Pollo

— Alô

— Alô, oi, dá pra falar ai?

— Quem é?

— Sou eu

— Não, não dá pra conversar agora não, tchau

— Alô?!, alô?

E cê acho que tava pá, mas não sabia o que viria

Que no final das contas não era o que ela queria

Que não ia ter ''porque cê faz isso comigo?''

Agora ia ser ''então liga aí pro seus amigo''

E numa tarde de domingo

Cê com orgulho ferido

Ligando, suplicando, pedindo

Pra poder ver

Ela dizendo ''não dá''

Cê perguntando ''porque?''

Ela não querendo falar

E cê querendo morre

Vê que o jogo virou

''Quem que dita as regras agora?''

Ih, moio

É melhor ligar outra hora

A história é a mesma

Só muda os personagem do enredo

Eu vejo o medo de nego

Que agora chupando o dedo percebe

O que tinha do lado

Mas é tarde demais

Ela trocou de namorado

O culpado disso cê sabe bem que é você

Ocupado demais enquanto ela queria ter atenção

Mas não, cê acho que era paquitão

Agora vai ver, ta aí comendo na mão!

(Vacilão)

Sai, mete o pé

Que ela não te quer

Sai, mete o pé

Que ela não te quer zé

Agora cê ve o que perdeu né?

Você querendo pegar todas

Fazendo seu papel

Desencanou de você

Quando ela sai desliga o cel

Pensou que era troféu na sua instante

Tratava a mina mal

O tempo todo ignorante

Durante o relacionamento

Ela feliz com os amigos

E você pá todo ciumento

Brigava a todo momento

E hoje é só lamento

Ela tranquilona

Nem guardo recentimento

Então vai, fecha a porta e sai

Os amor que cê arruma

Hoje em dia é só do paraguai

Quando cê liga só da caixa postal

Perdeu a de fé que te dava moral

Covarde, vaza sem fazer alarde

Hoje em dia cê tá sozin assistindo sessão da tarde

Jão, só ela impede sua bad

Valor que não se mede

Felicidade constante só ela que concede

Sai mete o pé

Que ela não te quer

Sai mete o pé

Que ela não te quer zé

Agora cê ve o que perdeu né?

- Hallo

— Hallo, hallo, kun je daar praten?

- Wie is het?

- Ik ben het

— Nee, we kunnen nu niet praten, doei

- Hallo hallo?

En ik denk van wel, maar ik wist niet wat er zou komen

Wat uiteindelijk niet was wat ze wilde

Dat er niet zou zijn ''waarom doe je me dit aan?''

Nu zou het zijn ''bel dan je vrienden''

En op zondagmiddag

jij met gekwetste trots

Bellen, smeken, vragen

te kunnen zien

Ze zegt "ik kan niet"

Vraag je ''waarom?''

ze wil niet praten

En als je dood wilt

Zie dat het spel is gedraaid

''Wie maakt nu de regels?''

Hey jongen

Het is beter om een ​​andere keer te bellen

Het verhaal is hetzelfde

Het verandert alleen de karakters van de plot

Ik zie de angst voor ontkenning

Dat beseft nu door op de vinger te zuigen

Wat stond er op de kant

Maar het is te laat

Ze heeft haar vriendje veranderd

Jij bent hier de schuld van, dat weet je heel goed

Te druk als ze aandacht wilde

Maar nee, ik denk dat het Pakistaans was

Nu zul je zien, het is daar eten in je hand!

(Fladderen)

Stap uit, zet je voet neer

Dat ze je niet wil

Stap uit, zet je voet neer

Dat ze je niet wil

Nu zie je wat je gemist hebt, toch?

je wilt ze allemaal hebben

jouw rol spelen

ben van je af

Als ze weggaat, zet ze de cel uit

Hij dacht toen dat het een trofee was

Behandelde de mijn slecht

De hele tijd onwetend

Tijdens de relatie

Ze is blij met haar vrienden

En jullie zijn allemaal jaloers

Ik heb de hele tijd gevochten

En vandaag heb ik gewoon spijt

ze is stil

Ik houd niet eens recent

Dus ga, sluit de deur en vertrek

De liefde die je regelt

Tegenwoordig komt het alleen uit Paraguay

Wanneer u alleen belt via voicemail

Je verloor het geloof dat je moraal gaf

Lafaard, lek zonder poespas

Tegenwoordig kijk je alleen naar de middagsessie

João, alleen zij voorkomt zijn kwaad

Waarde die niet wordt gemeten

Constant geluk alleen zij die schenkt

Stap uit, zet je voet neer

Dat ze je niet wil

Stap uit, zet je voet neer

Dat ze je niet wil

Nu zie je wat je gemist hebt, toch?