Deliverance - Polaris

Stay safe in your skin.

You can’t ignore the itch that creeps in.

Stick to your senses.

This flesh, a rusted cage, now tear it off.

Shed this withered shell like the snake that you’ve become.

Your mouth holds a devil’s tongue

That whispers liquid lies to thirsty ears

Who drink your poison words.

You’ve always reaped but never sown a single seed:

You’ll never fucking grow.

You will never fucking grow at all.

You will never fucking grow.

Now I know this time,

Your colours will fade to black and white.

It’ll take some time for every trace to fade.

I’ll web my way inside your mind,

I’ll creep around cocooning myself deep into your thoughts.

In every vision I will be lurking in the background.

Every memory will be laced and tainted.

If you were bound to me,

You’d be my misery, but I’d be your end.

This time your colours will fade to black and white.

It’ll take some time for every trace to fade.

Now I know this time,

Your colours will fade to black and white.

It’ll take some time for every trace to fade.

These eyes have seen so much pain — how could you be so blind?

It’ll take some time for every trace to fade.

If you were bound to me,

You’d be my misery, but I’d be your end.

Blijf veilig in je vel.

Je kunt de jeuk die binnensluipt niet negeren.

Blijf bij je zintuigen.

Dit vlees, een verroeste kooi, scheur het nu af.

Gooi deze verdorde schelp weg als de slang die je bent geworden.

Je mond houdt de tong van een duivel vast

Dat fluistert vloeibare leugens in dorstige oren

Die je gifwoorden drinken.

Je hebt altijd geoogst, maar nooit een enkel zaadje gezaaid:

Je zult verdomme nooit groeien.

Je zult helemaal nooit groeien.

Je zult verdomme nooit groeien.

Nu weet ik deze keer,

Je kleuren vervagen naar zwart en wit.

Het duurt even voordat elk spoor vervaagt.

Ik baan me een weg in je geest,

Ik zal rondsluipen en mezelf diep in je gedachten cocoonen.

In elk visioen zal ik op de achtergrond op de loer liggen.

Elke herinnering zal worden geregen en besmet.

Als je aan mij gebonden was,

Jij zou mijn ellende zijn, maar ik zou jouw einde zijn.

Deze keer vervagen je kleuren naar zwart en wit.

Het duurt even voordat elk spoor vervaagt.

Nu weet ik deze keer,

Je kleuren vervagen naar zwart en wit.

Het duurt even voordat elk spoor vervaagt.

Deze ogen hebben zoveel pijn gezien - hoe kun je zo blind zijn?

Het duurt even voordat elk spoor vervaagt.

Als je aan mij gebonden was,

Jij zou mijn ellende zijn, maar ik zou jouw einde zijn.