Falling Leaves -

Kiss me in the autumn at the station by the drycleaners and the fellas selling

travelcards

Hold my hands and tell me that The Fall will never leave me and The

Actionnettes won’t break my heart

Write my name in marker pen across the local bus stop and I’ll steal you all

the books you love

Call the local paper and pretend we’re getting married and I’ll borrow you my library card

You’re the blindfold round my eyes

You’re my navigation satellite

I’m a tightrope walker looking down on the sights

I don’t know what happened with your sister and her mother, but I don’t think

they’re impressed with me I don’t think they like what I’ve been doing with my life, but can’t they see

it’s only temporary?

I can’t help but worry that your friend thinks I’m a daydreamer with

aspirations quite naive

The only things worth chasing are the things that are creative, and I’m not

talking accountancy

You’re a red hotel on Mayfair

A superlative on a triple word score

I’m a battleship, you’re a direct hit and I’m sinking

And like falling leaves in autumn you can sweep me up or pass me by Like falling snow against your skin, or the cigarettes I can’t pack in And falling in with you is like a Class A drug they couldn’t ban

The photograph that makes you smile and sends a shiver down your spine

Gravity’s got me falling indefinitely

I don’t think it matters my career path’s in tatters, I could always take a course or two

Tell me what you’re thinking, maybe when I’ve finished singing, I suppose this

is a family tune

I think I’m addicted, I get panicked when you’re missing, I need patches when

you’re not around

I have conversations in my head that you’re not party to, you should have heard

the things you said!

Like an etching on my brain

Like a letter tacked on my DNA

I’m a chip pan fire, you’re the water that won’t stay away

And like falling leaves in autumn you can sweep me up or pass me by Like falling snow against your skin, or the cigarettes I can’t pack in You’re the blindfold round my eyes

You’re my navigation satellite

And just falling in with you is like a Class A drug they couldn’t ban

The photograph that makes you smile and sends a shiver down your spine

Gravity’s got me falling indefinitely

Tell me if it ever ends you’ll let me have my heart back in a single piece

You’re the one I call after closing time

The night bus spins to the spellbinding sound of your voice…

Kus me in de herfst op het station bij de stomerijen en de verkopers

reiskaarten

Houd mijn handen vast en zeg me dat The Fall mij en The nooit zal verlaten

Actionnettes zullen mijn hart niet breken

Schrijf mijn naam in markeerstift tegenover de lokale bushalte en ik steel jullie allemaal

de boeken waar je van houdt

Bel de plaatselijke krant en doe alsof we gaan trouwen, dan leen ik je mijn bibliotheekkaart

Jij bent de blinddoek om mijn ogen

Je bent mijn navigatiesatelliet

Ik ben een koorddanser die neerkijkt op de bezienswaardigheden

Ik weet niet wat er met je zus en haar moeder is gebeurd, maar ik denk het niet

ze zijn onder de indruk van mij. Ik denk niet dat ze het leuk vinden wat ik met mijn leven heb gedaan, maar kunnen ze niet zien

het is maar tijdelijk?

Ik maak me zorgen dat je vriend denkt dat ik een dagdromer ben

aspiraties nogal naïef

De enige dingen die het najagen waard zijn, zijn de dingen die creatief zijn, en dat ben ik niet

sprekende boekhouding

Je bent een rood hotel op Mayfair

Een overtreffende trap op een drievoudige woordscore

Ik ben een slagschip, jij bent een voltreffer en ik zink

En als vallende bladeren in de herfst kun je me opvegen of voorbijgaan Als vallende sneeuw tegen je huid, of de sigaretten die ik niet kan inpakken En bij jou binnenkomen is als een klasse A-drug die ze niet konden verbieden

De foto die je aan het lachen maakt en een rilling over je rug bezorgt

Door de zwaartekracht val ik voor onbepaalde tijd

Ik denk niet dat het uitmaakt dat mijn carrièrepad aan flarden ligt, ik kan altijd nog een cursus of twee volgen

Vertel me wat je denkt, misschien als ik klaar ben met zingen, denk ik dit

is een familieliedje

Ik denk dat ik verslaafd ben, ik raak in paniek als je mist, ik heb patches nodig als

je bent niet in de buurt

Ik heb gesprekken in mijn hoofd waar je geen partij bij bent, je had het moeten horen

de dingen die je zei!

Als een ets in mijn brein

Als een brief die op mijn DNA is geplakt

Ik ben een frituurpan, jij bent het water dat niet wegblijft

En als vallende bladeren in de herfst kun je me opvegen of voorbijgaan Als vallende sneeuw tegen je huid, of de sigaretten die ik niet kan inpakken Jij bent de blinddoek om mijn ogen

Je bent mijn navigatiesatelliet

En gewoon bij je passen is als een klasse A-medicijn dat ze niet konden verbieden

De foto die je aan het lachen maakt en een rilling over je rug bezorgt

Door de zwaartekracht val ik voor onbepaalde tijd

Zeg me dat als het ooit eindigt, je me mijn hart in één stuk terug wilt geven

Jij bent degene die ik na sluitingstijd bel

De nachtbus draait op het betoverende geluid van je stem...