Poika - PMMP

Kun levälautat yölläsatamaan vyöryy

Hän tuleeko katsomaan?

Ja pullopostinsa palelee

Vihreäkaulaansa valelee

Poika ei oota, hän sukeltaa

ja pulloaan koettaa tavoittaa

Ei kalat kanna

Hän vajoaa sen voimakentän vankilaan

Veden valtakuntaan

Hän näki siellätaivaan

ja se meri olikin pohjaton

Sokaisi ja kietoi hänet

maailma, joka sielläon

Ei ole huolta ei pimeää

Maan paine uupuu ja häviää

Niin suuri onni!

Ja satuun jääsylissään meriheinää.

Als de algen 's nachts vlotten, rolt de haven om

Gaat hij kijken?

En de gebottelde post bevriest

Zijn groene nek liegt

De jongen wacht niet, hij duikt

en zijn fles probeert te bereiken

Geen vis om te dragen

Hij zakt weg in de gevangenis van dat krachtveld

Naar het rijk van water

Hij zag daar de lucht

en die zee was bodemloos

Verblind en om hem heen gewikkeld

de wereld die er is

Geen zorgen niet donker

De druk van de aarde is uitputtend en verdwijnt

Veel geluk!

En een sprookje in het ijs van zeegras.