Don't do Nothing - PMM, Maja

Wstaję rano, odgrzewam wczorajszy makaron

Al-dente jak ja, u nas wciąż to samo

Wkurwienie w terenie jest obsówa z zapowiedzią

A całą noc… Jebać co ludzie powiedzą

Nowy dzień zatrzymany gniew w publikę płynie w żyłach

Piszę, odpulam stres i nie odmawiam piwa

Wiszę na telefonach, jestem spóźniony mam zastój

Od samego rana wszyscy szukają relaksu

Bit leci z kompaktu, spałem dwadzieścia minut

Może, jestem jebnięty ale wciąż rządny przygód

Nic nie robię na przymus

W jeden dzień z mojego życia

Dzieje się więcej niż u Ciebie przez tydzień zazwyczaj

Co jeszcze by napisać?

Nie, nie robię nic

Pracoholik, alkoholik, seksoholik — kocham żyć

Tu gdzie w rytm tych chwil

Płynę od rana do wieczora

Co miałem załatwić dziś, w sumie załatwiłem wczoraj

Nie kojarzę dni tygodnia, chyba nigdy się nie zmienię

Nie pamiętam ważnych dat, wiem co stawia przypomnienie

Człowiek to szalony świat, chyba nie może być lepiej

Ty bierz się w garść nikt tego nie zrobi za Ciebie, ej!

Ja nie leże i pachnę

Bo za dużo czeka mnie

Sterta spraw patrzy na mnie

A ty myślisz, że ja śpię!

Więc mnie z tym tu zostawiasz

Sam paluszkiem nie tkniesz nic

Nie zawracaj mi gitary

Nic nie kurwa robisz, nic!

Pociąg 5:40 — «Bartek, wstawaj!

Nie śpij»

Lewa noga na podłogę, pierwsza cisnę do łazienki

Szef prosto z dostawy, dwa full-cap'y na zmianę

Od żony buziak na trasę, tak se wsiadam nad ranem

Ciasne przedziały PKP, baba chrapie przy oknie

Zapodaje, zdjęła buty, nogi kładzie koło mnie

Wypalę kibla w kiblu sztynksa, wrócę trochę pokimam

Za poduszkę robi szyba, siadam i się odcinam

Ósma stacja ktoś się przysiadł, budzi mnie ich jazgot

Palą światło, dwie konserwy co dawno straciły ważność

Po godzinie jazdy znam listę kochanków

Mąż zostawił ją dla młodszej, jeszcze to, to i tamto

Palę jak opętany przez Trójmiasto po Olsztyn

Pakiet podróżnika wysechł, ogarnę jak dotrę

Siedzę w puszcze sardynek, siódmy raz sprawdzają bilet

A ja z kluczykiem na oczach piszę w telefonie płytę

Ja nie leże i pachnę

Bo za dużo czeka mnie

Sterta spraw patrzy na mnie

Ik sta 's ochtends op, verwarm de pasta van gisteren opnieuw

Al-dente zoals ik, het is nog steeds hetzelfde bij ons

Boos in het veld is een aankondigingstrailer

En de hele nacht... Fuck wat mensen zeggen

Een nieuwe dag stopte woede in het publiek stroomt in de aderen

Ik schrijf, laat stress los en weiger geen bier

Ik ben aan de telefoon, ik ben laat, ik zit vast

Iedereen is vanaf de ochtend op zoek naar ontspanning

Beetje vliegt van de cd, ik heb twintig minuten geslapen

Misschien ben ik fucked up, maar ik ben nog steeds avontuurlijk

Ik doe niets met geweld

Op een dag van mijn leven

Er gebeurt meer dan je normaal in een week doet

Wat anders te schrijven?

Nee, ik doe niets

Workaholic, alcoholist, seksverslaafde - ik hou van leven

Hier, waar, op het ritme van deze momenten

Ik vaar van 's ochtends tot 's avonds

Wat ik vandaag moest doen, heb ik gisteren ook gedaan

Ik weet de dagen van de week niet, ik denk niet dat ik ooit zal veranderen

Ik herinner me geen belangrijke data, ik weet wat de herinnering aangeeft

De mens is een gekke wereld, ik denk niet dat het beter kan

Jij, krijg grip, niemand zal het voor je doen, hé!

Ik lieg en ruik niet

Omdat er te veel op me wacht

Een stapel dingen kijkt me aan

En jij denkt dat ik slaap!

Dus laat je me hier achter

Je raakt niets aan met je vinger

Draai mijn gitaar niet terug

Je doet verdomme niks, niks!

Trein 5:40 — «Bartek, sta op!

Niet slapen"

Linkervoet op de grond, ik ga eerst naar de badkamer

Baas direct vanaf de levering, twee full-caps per dienst

Een kus van mijn vrouw voor de route, dus ik stap morgenochtend op

Krappe treincoupés, snurkende vrouw bij het raam

Ze geeft toe, trekt haar schoenen uit, legt haar benen naast me

Ik rook het toilet in het toilet, ik kom terug en snuffel wat rond

Een raam vormt een kussen, ik ga zitten en snijd mezelf af

Acht station ging iemand zitten, ik word wakker van hun geschreeuw

De lichten zijn aan, twee ingeblikte goederen zijn al lang over de datum

Na een uurtje rijden ken ik de lijst met geliefden

Haar man verliet haar voor een jongere, en dit, dit en dat

Ik rook als een man die bezeten is door de Tri-City naar Olsztyn

Het pakketje van de reiziger is opgedroogd, ik haal het als ik daar aankom

Ik zit in een blikje sardines, ze controleren het kaartje voor de zevende keer

En ik, met de sleutel voor mijn ogen, schrijf een album op mijn telefoon

Ik lieg en ruik niet

Omdat er te veel op me wacht

Een stapel dingen kijkt me aan