Kim jesteś - PMM

Kim Ty jesteś

Żeby wskazywać na mnie

Chcesz mówić mi, jaki front mam obierać w walce

Z własnymi słabościami

Odnalazłem nostalgię

I dzięki niej, bez napadów płaczu, odżyłem a!

Życie jest takie twarde, niech spróbuje mnie zatrzymać

I uciszyć wszystkie miejsca, w których gra ta muzyka

Możesz mnie obwiniać, za charakter jeśli znasz mnie

Jak nie znasz a oceniasz, to dzieje się to przypadkiem

Dla zbyt wielu przepadłem, jak dla niewielu żyję

Ściskam cierpienie, przez długopis gdy piszę

Pamiętam czas, gdy dzieliliśmy się marzeniami

To Ja i Ona i tych chwil nie zamieniłbym na nic

Jesteś głodna?

Mogę podać Ci łyżeczkę

Na jej dnie, kropla łez, za wszystkie cierpienia w mieście

Kim jesteście niby, żeby móc mnie oceniać

Mieć wpływ na to co robię, porywać moje marzenia

I kim niby oni są, by opisywać w gazetach, że rap odżył

A niby co, kiedykolwiek przepadł?

Między nami jest przepaść, padacie w nierównej walce

Kim jesteście by móc wskazywać na mnie palcem!

Kim jesteś w codzienności żywych trupów

(chcesz znać prawdę)

Najczęściej wariujemy w piwnicach pełnych łupów

(czy tylko jej namiastkę)

Kim jesteś w codzienności żywych trupów

(chcesz znać prawdę)

Im więcej samospełnienia tym mniej uczuć

(chcesz znać prawdę, czy tylko jej namiastkę)

Widziałeś w niej matkę swoich dzieci

Ona chciała się tylko pieprzyć, z pierwszym lepszym odlecieć

Kochałeś na zabój, chciałeś wykrzyczeć to światu

To za mało i nie zmienia faktu, że była szmatą

Ojczym dziecko zatłukł, nie podał powodu

Wziął butelkę ze stołu, zadał cios w przedpokoju

Zło przenika rozum, wchodzi w krew i zostaje

Sąsiad znęcał się nad żoną, demolował mieszkanie

Gdyby nie zmarła na raka, pewnie robiłby to dalej, zrozumiałeś?

Coraz młodsi, są coraz bliżej więzienia

Kosa w ręku, napad w bramie, tak tracą resztki sumienia

Adwokat nie miał pytań, sąd rozprawę zamyka

Wyrok dycha, cela numer… wita się z ciężarem życia

Po kimś to spływa, inny się załamał, przepadł

A portfel i sikor dawno trafił do pasera

Bez znieczulenia, hera płynie w żyłach tych co myślą

Że pięć minut szczęścia może zmienić rzeczywistość

Mój kolega pętlę zacisnął, dzisiaj nie żyje

To był sygnał, gdy widziałem wcześniej ślady po linie

Drugi ma schizofrenię, zgubił się w swojej rozkminie

Izba przyjęć, ręce w pasy i przechodzi labirynt

Czyny i ich granice, kim jesteś, co widzisz

Pomagasz czy się odwracasz słysząc krzyk na ulicy

Kim jesteś (chcesz znać prawdę)

Co widzisz (czy tylko jej namiastkę)

Wie ben je

Om naar mij te wijzen

Je wilt me ​​vertellen welk front ik moet kiezen in de strijd

Met mijn eigen zwakheden

Ik vond nostalgie

En dankzij haar, zonder huilbuien, herleefde ik!

Het leven is zo moeilijk, laat het me proberen tegen te houden

En stilte op alle plaatsen waar deze muziek speelt

Je kunt me de schuld geven van karakter als je me kent

Als je het niet weet en je oordeelt, gebeurt dat bij toeval

Voor te veel ben ik verloren, zoals voor weinigen leef ik

Ik omhels de pijn door de pen terwijl ik schrijf

Ik herinner me de tijd dat we dromen deelden

Het is ik en zij en ik zou deze momenten voor geen goud willen ruilen

Jij hebt honger?

Ik kan je een lepel geven

Onderaan een traandruppel, voor al het leed in de stad

Wie ben jij om mij te beoordelen

Invloed hebben op wat ik doe, mijn dromen ontvoeren

En wie zijn zij om in de kranten te beschrijven dat rap nieuw leven heeft ingeblazen

Wat als het ooit zou verdwijnen?

Er is een kloof tussen ons, je valt in een ongelijke strijd

Wie ben jij om met een vinger naar mij te kunnen wijzen!

Wie ben jij in het dagelijkse leven van de levende doden

(je wilt de waarheid weten)

Meestal worden we gek in kelders vol buit

(of gewoon een vervanging ervan)

Wie ben jij in het dagelijkse leven van de levende doden

(je wilt de waarheid weten)

Hoe meer zelfontplooiing, hoe minder gevoelens

(wil je de waarheid weten of gewoon een vervanger)

Je zag in haar de moeder van je kinderen

Ze wilde gewoon neuken, wegvliegen met de eerste die ze tegenkwam

Je hield tot de dood, je wilde het de wereld toe schreeuwen

Het is niet genoeg en het verandert niets aan het feit dat ze een slet was

De stiefvader sloeg het kind dood, hij gaf geen reden

Hij pakte een fles van de tafel, sloeg een slag toe in de gang

Het kwaad dringt de geest binnen, dringt het bloed binnen en blijft

De buurman mishandelde zijn vrouw, sloopte het appartement

Als ze niet aan kanker was gestorven, zou hij het waarschijnlijk blijven doen, begrijp je?

Hoe jonger ze worden, hoe dichter ze bij de gevangenis komen

Zeis in de hand, aanval bij de poort, zo verliezen ze de overblijfselen van het geweten

De advocaat had geen vragen, de rechtbank sluit de zitting

Zin tien, celnummer ... begroet de last van het leven

Iemand laat het naar beneden stromen, een ander is ingestort, is verdwenen

En de portemonnee en de mees zijn lang geleden bij het hek gekomen

Zonder verdoving stroomt hera in de aderen van degenen die denken

Dat vijf minuten geluk de werkelijkheid kunnen veranderen

Mijn vriend heeft de strop strakker gemaakt, hij is vandaag dood

Dit was het signaal toen ik eerder de touwmarkeringen zag

De ander heeft schizofrenie, hij raakte verdwaald in zijn verwarring

Eerste hulp, handen in riemen en gaat door een doolhof

Daden en hun grenzen, wie je bent, wat je ziet

Help je mee of draai je je om als je geschreeuw op straat hoort

Wie ben jij (wil de waarheid weten)

Wat zie je (of slechts een vervanging)