Stalingrad - Plateau Sigma

I was a soldier sent to Stalingrad

a walking shadow through debris corpses and glasses

I was a soldier sent to Stalingrad

Proserpine’s lips has put her mark

Soul shakes, dance of the mortal mist

God of death’s tears, flowing deep

hands are stained by the blood’s beast

bullets, other nails of Jesus wrists

cold is violent, guides us to sleep

sleeping valley with no dreams

Ghosts can’t see the sun of men

and we marched like 'em on this fallen land

cold shrouds, seen through eyes of old dying men,

emptiest sky received the machine gun’s prayer.

We are knights of purifier fire

we sheer the apocalypse

we only need more pyres

we deliver mother death.

let’s march, eating snow and terror

weapons in our shoulders, messengers of sorrow

red star, red flag, red star, ‘til the days of fire

weapons in our right hand,

‘til the judgement day comes

It’s for the smile of a child that we die?

it’s for that flag that we wanted high in this stranger sky?

if you believe to trade the blood for the ground

death always wins with his dice

the cannons sing and the snow trembles

and once again eternal night

Ik was een soldaat die naar Stalingrad werd gestuurd

een wandelende schaduw door lijken en glazen

Ik was een soldaat die naar Stalingrad werd gestuurd

De lippen van Proserpine hebben haar stempel gedrukt

Ziel schudt, dans van de sterfelijke mist

God van doodstranen, diep stromend

handen zijn bevlekt door het beest van het bloed

kogels, andere spijkers van Jezus polsen

kou is gewelddadig, leidt ons naar slaap

slapende vallei zonder dromen

Geesten kunnen de zon van mensen niet zien

en we marcheerden net als zij door dit gevallen land

koude lijkwaden, gezien door de ogen van oude stervende mannen,

de leegste lucht ontving het gebed van het machinegeweer.

Wij zijn ridders van zuiveringsvuur

we doorstaan ​​de apocalyps

we hebben alleen meer brandstapels nodig

we bezorgen moederdood.

laten we marcheren, sneeuw en terreur eten

wapens in onze schouders, boodschappers van verdriet

rode ster, rode vlag, rode ster, tot de dagen van vuur

wapens in onze rechterhand,

tot de dag des oordeels komt

Het is voor de glimlach van een kind dat we sterven?

het is voor die vlag die we hoog in deze vreemde lucht wilden hebben?

als je gelooft om het bloed te ruilen voor de grond

de dood wint altijd met zijn dobbelstenen

de kanonnen zingen en de sneeuw beeft

en nogmaals de eeuwige nacht