Houdini - Plastique Noir

My secrets don’t fit in a boy

Through some false bottom

They escape to the infinitude

You don’t realize the keys are turning

Opening your mind tonight

Unchain me now

My secrets don’t fit in any eye

It may seem false to you

Senses maybe a cell of solitude

You’re locked in your own obscurity

I am the only one

Who has the passowrd to beyond

Perspectives, i feel them so twisted

My secrets have never existed

They are as false as those chimneus

That block the horizon

Barbed wires and funeral pyres

Vomiting opium smoke

Mijn geheimen passen niet in een jongen

Door een of andere valse bodem

Ze ontsnappen naar de oneindigheid

Je realiseert je niet dat de sleutels draaien

Open je geest vanavond

Maak me nu los

Mijn geheimen passen in geen enkel oog

Het lijkt misschien niet waar voor jou

Zintuigen misschien een cel van eenzaamheid

Je zit opgesloten in je eigen duisternis

Ik ben de enige

Wie heeft het wachtwoord om verder te gaan?

Perspectieven, ik voel ze zo verdraaid

Mijn geheimen hebben nooit bestaan

Ze zijn net zo vals als die schoorsteen

Die de horizon blokkeren

Prikkeldraad en brandstapels

Opiumrook overgeven