Крылья - pitch

Припев:

Прошу тебя — постой, не обрывай мне крылья,

Пока звучит эта мелодия.

Давай с тобою вместе улетим мы

Туда, где нет пустых обид, где мы едины.

Прошу, не обрывай мне крылья,

Пока звучит эта мелодия.

Давай с тобою вместе улетим мы

Туда, где нет пустых обид, где мы едины.

Вновь под дождем вдоль набережной, знешь ли.

Я остался все тем же, хоть и годы прошли.

Время спешит и снова грани моей души

Шлифует мимолетом брошенные фразы твои.

Забит камнями упреков, претензий до смерти.

Заколот острыми копьями гордости.

Ломаю голову о стены и ищу решения.

Мои забвения в компании хандры осенней.

Все тот же добрый малый, как и в молодости.

Но каждый день играю на желания жизни в кости я.

Двери открыты души, пускаю в гости (всех).

Но чаще не добро приносят, а крупицы злости.

Я так устал носить цветные маски.

С опаской вглядываясь в лица, верить в сказки.

И может кто-то скажет мне, что я дурак последний.

Но лишь твоих объятий, как всегда ищу спасения.

Припев:

Прошу тебя — постой, не обрывай мне крылья,

Пока звучит эта мелодия.

Давай с тобою вместе улетим мы

Туда, где нет пустых обид, где мы едины.

Прошу, не обрывай мне крылья,

Пока звучит эта мелодия.

Давай с тобою вместе улетим мы

Туда, где нет пустых обид, где мы едины.

Возможно, что забыла ты, хочу тебе напомнить.

Не спеши все слать к чертям, увы, ломать не строить.

Ты не видала горя, мои промашки — капля в море.

Зачем мои стремления к мечтам ставишь в укор мне.

Я не хочу всю жизнь мотаться с берега на берег.

Ради того, чтоб хоть немного заработать денег.

Чтоб на кредиты хватило, да детям на велики.

И пусть пока мое лицо не мелькает по телеку.

Все впереди и на этом пути я останусь.

Поверь мне милая, я лишь для вас одних стараюсь.

Я разрываюсь на части, пытаясь день ото дня.

Успеть все сразу и мне так твоя поддержка нужна.

Да я такой какой есть, ты уж прсти за это.

Иду к мечте и вечерами сочиняю куплеты.

Мне кажется порой, что я без сил иду ко дну.

Но только лишь в твоих глазах могу я утонуть.

Припев:

Прошу тебя — постой, не обрывай мне крылья,

Refrein:

Ik smeek je - stop, hak mijn vleugels niet af,

Terwijl deze melodie speelt.

Laten we samen met jou wegvliegen

Waar geen lege grieven zijn, waar we verenigd zijn.

Knip alsjeblieft mijn vleugels niet af

Terwijl deze melodie speelt.

Laten we samen met jou wegvliegen

Waar geen lege grieven zijn, waar we verenigd zijn.

Weer in de regen langs de dijk, weet je.

Ik ben dezelfde gebleven, ook al zijn de jaren verstreken.

De tijd heeft haast en opnieuw de randen van mijn ziel

Poetst vluchtig verlaten zinnen van je op.

Gestenigd met verwijten, claimt de dood.

Gestoken met scherpe speren van trots.

Ik breek mijn hoofd tegen de muren en zoek naar oplossingen.

Mijn vergetelheid in het gezelschap van herfstblues.

Nog steeds dezelfde vriendelijke kerel, als in zijn jeugd.

Maar elke dag speel ik voor het verlangen van het leven in de dobbelstenen.

De deuren zijn open zielen, ik laat je (iedereen) bezoeken.

Maar vaker brengen ze geen goeds, maar korrels van woede.

Ik ben het zo zat om gekleurde maskers te dragen.

Voorzichtig in gezichten kijkend, gelovend in sprookjes.

En misschien zal iemand me vertellen dat ik de laatste dwaas ben.

Maar alleen jouw omhelzing, zoals altijd, zoek ik verlossing.

Refrein:

Ik smeek je - stop, hak mijn vleugels niet af,

Terwijl deze melodie speelt.

Laten we samen met jou wegvliegen

Waar geen lege grieven zijn, waar we verenigd zijn.

Knip alsjeblieft mijn vleugels niet af

Terwijl deze melodie speelt.

Laten we samen met jou wegvliegen

Waar geen lege grieven zijn, waar we verenigd zijn.

Het is mogelijk dat je het bent vergeten, ik wil je eraan herinneren.

Haast je niet om alles naar de hel te sturen, helaas, breken is niet bouwen.

Je hebt geen verdriet gezien, mijn fouten zijn een druppel in de oceaan.

Waarom verwijt je me mijn aspiraties voor dromen.

Ik wil niet mijn hele leven van kust naar kust zwerven.

Om maar wat geld te verdienen.

Zodat er genoeg is voor leningen, maar de kinderen zijn geweldig.

En laat totdat mijn gezicht flitst op tv.

Alles is vooruit en ik blijf op dit pad.

Geloof me, schat, ik probeer het alleen voor jou.

Ik ben aan stukken gescheurd, probeer het elke dag.

Alles tegelijk doen en ik heb jullie steun zo hard nodig.

Ja, ik ben wie ik ben, je moet me dit vergeven.

Ik ga naar mijn droom en schrijf 's avonds verzen.

Soms lijkt het me dat ik zonder kracht naar de bodem ga.

Maar alleen in jouw ogen kan ik verdrinken.

Refrein:

Ik smeek je - stop, hak mijn vleugels niet af,