16:9 - Pine Grove

Hand over hand

I’m pulling myself together

On this itchy couch again

I’d pull you in

But

I couldn’t help thinking

Or

My mouth was tarpaulin

Let me start again:

I didn’t mean to say so

Much about my plans

So you see my hand

See?

It’s never either/or now

Stigmata ampersand

The morning is the self it’s self evident

A clattering of blinds

A mimetic wind

A sympathetic tremor I’m

A tessela of signs

O I close my eyes and

Fractal inner rings of varicose resign

Coiled dark inside

I’ll open my eyes and clear my

Throat when I know it’s time

Overhandigen

Ik raap mezelf bij elkaar

Weer op deze jeukende bank

Ik zou je erbij halen

Maar

Ik moest nadenken

Of

Mijn mond was zeildoek

Laat ik opnieuw beginnen:

Ik bedoelde het niet zo te zeggen

Veel over mijn plannen

Dus je ziet mijn hand

Zien?

Het is nooit of/of nu

Stigmata ampersand

De ochtend is het zelf, het is vanzelfsprekend

Een gekletter van jaloezieën

Een mimetische wind

Een sympathieke tremor die ik ben

Een mozaïek van tekens

O ik sluit mijn ogen en

Fractale binnenste ringen van spatader berusten

Opgerold donker van binnen

Ik open mijn ogen en maak mijn ogen schoon

Keel als ik weet dat het tijd is