La marée - Pierre Bachelet

Sur le quai premier téléphone

Je t’appelle du fin bout du monde

Tu décroches et ta voix s'étonne

Une seconde

C’est la vie qui me ramène

Ne dis rien mais laisse-moi te parler

Dis-moi juste si ça vaut la peine

Dis-moi ce qu’il en est

A présent

Te serais-tu mariée

Entre temps

Toi qui me demandais

Un enfant

La marée s’en va

La marée revient

Elle est comme moi

Mais ne dis rien

Essuie donc les perles

Qui coulent à tes joues

La marée déferle

Je reviens chez nous

La marée s’en va

La marée revient

L’amour a parfois

Le coeœur marin

La marée pardonne

A qui vient de loin

Prends ce téléphone

Et dis moi revient

Ne dis rien si le coeœur te manque

Revenir n’est pas un naufrage

J’n’ai plus la manie saltimbanque

Du voyage

Je revois la rue en arcade

Notre vie dans le vieux La Rochelle

Les cargos là-bas dans la rade

Qui m’appellent

Et toi tu ne dis rien

Au bout du fil

Et j’entends ton chagrin

Si fragile

Et je suis là comme un

Comme un imbécile

La marée s’en va

La marée revient

L’amour a parfois

Le coeœur marin

La marée pardonne

A qui vient de loin

Prends ce téléphone

Et dis moi revient

La marée pardonne

A qui vient de loin

Prends ce téléphone

Tu me dis revient

Op de dock eerste telefoon

Ik bel je vanaf het einde van de wereld

Je neemt op en je stem is wonderbaarlijk

Een seconde

Het is het leven dat me terugbrengt

Zeg niets, maar laat me met je praten

Zeg me gewoon of het het waard is

Vertel me wat er aan de hand is

nutsvoorzieningen

Zou je getrouwd zijn?

Ondertussen

Jij die het mij vroeg

Een kind

Het tij gaat weg

Het tij komt terug

Ze is zoals ik

Maar zeg niets

Dus veeg de parels af

Die over je wangen lopen

Het tij breekt

ik kom naar huis

Het tij gaat weg

Het tij komt terug

Liefde heeft soms

Het mariene hart

Het tij vergeeft

Naar wie van ver komt

neem deze telefoon

En zeg me kom terug

Zeg niets als je hart je in de steek laat

Terugkomen is geen schipbreuk

Ik heb niet langer de mountebank-manie

Reizen

Ik zie de straat in de arcade

Ons leven in het oude La Rochelle

De vrachtschepen daar in de haven

wie belt mij?

En je zegt niets

Op de lijn

En ik hoor je verdriet

zo breekbaar

En ik ben hier als één

Als een idioot

Het tij gaat weg

Het tij komt terug

Liefde heeft soms

Het mariene hart

Het tij vergeeft

Naar wie van ver komt

neem deze telefoon

En zeg me kom terug

Het tij vergeeft

Naar wie van ver komt

neem deze telefoon

Je zegt me kom terug