Je Suis Craquant - Pierre Bachelet

«T'es pas beau» me disait maman

«T'es pas beau, mais t’es craquant»

Ah, je sais je suis maladroit

Même que je me tiens pas droit

C’est parce que j’ai les bras trop grands

Ça m’attire vers l’avant

Mais je m’en fous, je suis craquant

À l'école

J'étais pas un crac

Mais avec les filles, zim boum crac

J'étais nul en math, en allemand

Mais dans le domaine du sentiment

Y paraît que j'étais craquant

À l’armée

J’avise un gars en arrivant

Et je lui raconte de but en blanc

Que je recherchais mon régiment

«Moi c’est Maurice, je suis l’adjudant»

Qu’il me répond

«Et d’ailleurs je devrais vous foutre dedans

Mais je le fais pas, je vous trouve craquant»

Ici, à l’Olympia

Le jour de mon engagement

Madame Coquatrix me dit très aimablement

«On m’a dit que vous aviez pas de voix

Paraît même que ça se voit

Je dirais même que ça s’entend

Puis vous êtes raide comme un bout de bois

Même un peu nonchalant

Vous vous foutez pas un peu de moi

De me demander autant d’argent?»

Alors moi du tac au tac je me reprends

Je dis «Peut-être que vous on vous entend

Mais moi, je suis craquant»

La fille qui m’a pris mon pucelage

Je me souviens plus à quel âge

Mais le reste je l’ai pas oublié

Ça se passait sous un peuplier

Il pleuvait à cause de l’orage

Il pleuvait même énormément

Elle avait retiré ses lunettes

Pour faire ça plus commodément

«T'es maigre comme une bicyclette»

Me glisse t-elle furtivement

«Mais de tout ça ne t’inquiète

Car je te trouve très craquant»

Cela va-t-il durer longtemps

C’est un problème

C’est un problème assurément

Quand on est à ce point craquant

On peut se dire mais, mais jusqu'à quand

Des fois, des fois j’aimerais retrouver maman

Pour qu’elle me dise tendrement

«T'es pas beau, mon Pierre

T’es pas beau, mais t’es marrant»

"Je bent niet mooi" zei mama tegen me

"Je bent niet mooi, maar je bent schattig"

Ah, ik weet dat ik onhandig ben

Ook al sta ik niet rechtop

Het is omdat mijn armen te groot zijn

Het trekt me vooruit

Maar het kan me niet schelen, ik ben schattig

Op school

Ik was geen crack

Maar met de meiden, zim boem crack

Ik was slecht in wiskunde, Duits

Maar op het gebied van gevoel

Het lijkt erop dat ik schattig was

In het leger

Ik adviseer een man als ik aankom

En ik vertel hem puntloos

Dat ik op zoek was naar mijn regiment

"Ik ben Maurice, ik ben de onderofficier"

Laat hem mij antwoorden

"En bovendien zou ik je moeten neuken

Maar ik niet, ik vind je schattig"

Hier in de Olympia

Op de dag van mijn verloving

Madame Coquatrix zei heel vriendelijk tegen mij

"Ik kreeg te horen dat je geen stem had

Lijkt zelfs te laten zien

Ik zou zelfs zeggen dat je kunt horen

Dan ben je zo stijf als een stok

Zelfs een beetje nonchalant

Je geeft geen fuck om mij

Om me zoveel geld te vragen?"

Dus me tit for tat, ik raap mezelf op

Ik zeg "Misschien kunnen we je horen

Maar ik, ik ben schattig"

Het meisje dat mijn maagdelijkheid nam

Ik weet niet meer hoe oud

Maar de rest ben ik niet vergeten

Het was onder een populier

Het regende vanwege de storm

Het regende zelfs flink

Ze had haar bril afgedaan

Om dit gemakkelijker te doen

"Je bent zo mager als een fiets"

Besluipt ze me?

"Maar maak je geen zorgen over dat alles

Omdat ik je heel schattig vind"

Zal het lang duren?

Het is een probleem

Het is zeker een probleem

Wanneer je zo schattig bent

We kunnen zeggen maar, maar tot wanneer

Soms, soms zou ik mama willen vinden

Voor haar om me teder te vertellen

"Je bent niet mooi, mijn Pierre

Je bent niet mooi, maar je bent grappig"