Iqbal - Pierre Bachelet

IQBAL, petit homme de quatre ans

Vendu pour quelques francs d’indifférence

IQBAL, enchaîné à son banc

Comme ces millions d’enfants, privés d’enfance

IQBAL, condamné au travail

À tisser vaille que vaille, sans voir le jour

IQBAL, interdit de tendresse

Interdit de faiblesse, privé d’amour

ESCLAVE, le mot claque comme un fouet

Sur tous les droits bafoués des enfants gris

ESCLAVE, le mot traîne comme une chaîne

Et le mal se déchaîne jusqu'à l’oubli

On est tous un peu coupables

De baisser les yeux, de fermer les yeux

IQBAL, dix ans et du courage

Pour combattre, à son âge, cet esclavage

IQBAL, petit porteur de croix

De millions de sans voix d’enfants sans droits

HÉROS, le mot n’est pas trop fort

Mais le silence est d’or, bien trop encore

HÉROS, le mot n’est pas trop beau

Il est comme un écho, à fleur de peau

On est tous un peu capables

De lever les yeux, de lever les yeux

IQBAL, ton petit coeur de cristal

S’est brisé sous leurs balles, on a eu mal

IQBAL, ton combat continue

Pour tous tes frères de rue, ces anges qu’on tue

IQBAL, erois cent millions encore

Exploités pour leur corps ou leurs efforts

IQBAL, y’avait dans tes yeux noirs

Comme une lueur d’espoir, on ose y croire, on veut y croire.

IQBAL, vierjarig mannetje

Verkocht voor een paar frank onverschilligheid

IQBAL, vastgeketend aan zijn bank

Zoals deze miljoenen kinderen, verstoken van kindertijd

IQBAL, veroordeeld om te werken

Om op de een of andere manier te weven, zonder het daglicht te zien

IQBAL, verboden tederheid

Verboden door zwakte, beroofd van liefde

SLAAF, het woord kraakt als een zweep

Over alle vertrapte rechten van grijze kinderen

SLAAF, het woord sleept als een ketting

En het kwaad wordt losgelaten tot in de vergetelheid

We zijn allemaal een beetje schuldig

Om naar beneden te kijken, om je ogen te sluiten

IQBAL, tien jaar en moed

Om op zijn leeftijd tegen deze slavernij te vechten

IQBAL, kleine kruisdrager

Miljoenen stemloze kinderen zonder rechten

HELD, het woord is niet te sterk

Maar stilte is goud, te veel stil

HELD, het woord is niet te mooi

Hij is als een echo, op scherp

We zijn allemaal een beetje in staat

Om omhoog te kijken, om omhoog te kijken

IQBAL, je kleine kristallen hart

Brak onder hun kogels, we doen pijn

IQBAL, je strijd gaat door

Voor al je straatbroeders, die engelen die we doden

IQBAL, nog driehonderd miljoen meer

Uitgebuit voor hun lichaam of hun inspanningen

IQBAL, er was in je zwarte ogen

Als een sprankje hoop durven we het te geloven, we willen het geloven.