Écris-moi - Pierre Bachelet

Alors comme ça, tu t’en vas, l’appartement joli-gentil

Qu’on avait fait juste pour nous, tu t’en fous

Alors comme ça, tu t’en vas, notre pendule peut s’arrêter

Le chat peut te chercher partout, tu t’en fous

Tu veux vivre où je ne vis pas, moi, je peux pas vivre où tu n’es pas

Alors comme ça, tu t’en vas et tous ces mots qu’on s’inventait

Câlin-matin Câlin-matou, tu t’en fous

Alors comme ça, tu t’en vas et cet enfant qu’on devait faire

Pour qu’il arrive en plein mois d’août, tu t’en fous

L’amour c’est comme un tatouage, comment veux-tu tourner la page?

Écris-moi, si t’as les yeux fontaine, écris-moi si t’as le cœur cailloux

Je serais jusqu’au bout de ma peine, au rendez-vous

Écris-moi et tu sauras l’histoire de ce chien perdu dans la détresse

Mais qui trouve à force d’y croire sa maîtresse

Écris-moi si tu as le courage, écris-moi dis-moi la vérité

Écris-moi comme un dernier message

Que c’est pas vrai, que c’est pas vrai !

Alors comme ça, tu t’en vas, tu ne réponds déjà plus rien

Tu baisses les yeux et puis c’est tout, tu t’en fous

Alors comme ça, tu t’en vas, le monde peut bien s’effondrer

Et moi tomber à tes genoux, tu t’en fous

Si tu n’as plus rien à me dire, qu’il reste au moins des souvenirs

Écris-moi, si t’as les yeux fontaine, écris-moi si t’as le cœur cailloux

Je serais jusqu’au bout de ma peine, au rendez-vous

Écris-moi, tu sauras la patience de celui qui n’a qu’un seul amour

Qui attend, dans l’ombre et le silence, ton retour

Écris-moi si tu as le courage, écris-moi, dis-moi la vérité

Écris-moi comme un dernier message, que c’est pas vrai

Écris-moi, écris-moi, écris-moi !

Dus zo ga je weg, het mooie appartement

Die we speciaal voor ons hadden gemaakt, het maakt je niet uit

Dus zo, ga je weg, onze slinger kan stoppen

De kat kan je overal zoeken, het maakt je niet uit

Je wilt wonen waar ik niet woon, ik kan niet leven waar jij niet bent

Dus je gaat weg en al die woorden die we verzonnen

Câlin-ochtend Câlin-matou, het maakt je niet uit

Dus zomaar, je gaat weg en dit kind dat we moesten maken

Dat het half augustus aankomt, maakt niet uit

Liefde is als een tatoeage, hoe sla je de pagina om?

Schrijf me, als je fonteinogen hebt, schrijf me dan als je een stenen hart hebt

Ik zal tot het einde van mijn zin zijn, op het rendez-vous

Schrijf me en je zult het verhaal kennen van deze hond die in nood is verdwaald

Maar wie vindt door erin te geloven zijn minnares?

Schrijf me als je de moed hebt, schrijf me, vertel me de waarheid

Schrijf me als laatste bericht

Dat is niet waar, dat is niet waar!

Dus zomaar, je gaat weg, je beantwoordt al niets

Je kijkt naar beneden en dat is het, het maakt je niet uit

Dus je gaat weg, de wereld kan wel eens uit elkaar vallen

En ik val op je knieën, het kan je niet schelen

Als je me niets meer te zeggen hebt, laat er dan tenminste herinneringen zijn

Schrijf me, als je fonteinogen hebt, schrijf me dan als je een stenen hart hebt

Ik zal tot het einde van mijn zin zijn, op het rendez-vous

Schrijf me, je zult het geduld kennen van degene die maar één liefde heeft

Wie wacht, in schaduw en stilte, op je terugkeer?

Schrijf me als je de moed hebt, schrijf me, vertel me de waarheid

Schrijf me als laatste bericht, dat het niet waar is

Schrijf mij, schrijf mij, schrijf mij!