Mamá - Phos

Yo, la mirada desde el cielo

Yo, con los pies en suelo, yo

Perdóname por todo lo que te he hecho pasar

Por instinto animal sin tener huevos

Por no decirte la verdad y eso no es bello

Muerte por cordón umbilical al cuello

No asimilaré la derrota en tu vida rota

Si alguien habla mal de ti le romperé la boca

Me has alimentado, dado cobijo y ropa

Lo que hacías por mí pensando que eras una loca

No importa nada, ni la fama ni el dinero

Cuando esto se topa contra un amor sincero

Siempre me apoyaste en la vida y en el rap

Y por eso te decido un «te quiero»

Pensaba que eras la pesada que siempre corrige

Esto va por to’os los «te quiero» que no te dije

Mis lágrimas vertidos en un barrenó

No me daba cuenta por qué todavía era pequeño

Un corazón, lleno de orgullo y placer

Daré mi vida por darte la mano y verte envejecer

Pase lo que pase sé que nunca te voy a perder

Y daré todo por escucharte en cada amanecer

Perdóname, ámame, quiéreme

Lamentaré, escúchame y párate

Para que te hice llorar para ser y padecer

Creo que nunca quise parecer

En momentos abrazos a ti que desahogan

Aprecia la vida que el tiempo te la roba

Hoy a la mujer luchadora

Que cambio su vida al tenerme a su lado ahora

Al crecer me di cuenta que la cagaba

Al pensar que al ayudarme me obligabas

A soñar contigo momentos que disfrutaba

Al final seguíamos sin importar lo que pasará

Me enseñaste y criaste para no estar como una cabra

Y no sabia que los hechos hacen mas que las palabras

No sabes lo que daría por aprender la lección

Muestras de orgullo al sonido de esta canción

17 años de vida que pasan de forma rápida

Y lo único que desahogaban eran las páginas

Momentos que sin saber lo que decir

Que al escribir se rellenaban con lágrimas

Lo que mas duele no es la situación

Si no cabrearme contigo cuando tenías razón

Sentimientos ocultos bajo un caparazón

Sé que nunca se apaga la llama que encendiste en mi interior

Esa fuerza, que con orgullo lucia

Sé que con ella me toco la lotería

Te cortaste las alas para cosérmelas a mí

Y eran tan desgraciado que ni te lo agradecí

No quiero marcharme y dejar atrás la vida terca

Como Ash Ketchum que dejo a su madre tras la puerta

Solo se recuerda y no me cansaría jamas

Pero sigo temblado cuando digo «Mamá»

Ah, ah, ah, ah

Ah, ah

Ah, ah, ah, ah

Ah, ah

Sigo temblado cuando digo «Mamá»

Ah, ah, ah, ah

Ah, ah

Ah, ah, ah, ah

Ah, ah

Ik, de blik vanuit de lucht

Ik, met mijn voeten op de grond, ik

Vergeef me voor alles wat ik je heb aangedaan

Door dierlijk instinct zonder eieren te hebben

Voor het niet vertellen van de waarheid en dat is niet mooi

Dood door navelstreng tot aan de nek

Ik zal de nederlaag in je gebroken leven niet verwerken

Als iemand kwaad over je spreekt, zal ik zijn mond breken

Je hebt me gevoed, me onderdak en kleding gegeven

Wat je voor me deed, denkend dat je gek was

Niets doet er toe, noch roem noch geld

Wanneer dit op een oprechte liefde stuit

Je hebt me altijd gesteund in het leven en in rap

En daarom zeg ik "ik hou van je"

Ik dacht dat jij de irritante was die altijd corrigeert

Dit geldt voor al het "ik hou van jou" dat ik je niet heb verteld

Mijn tranen vielen in een gat

Ik besefte niet waarom ik nog klein was

Eén hart, vol trots en vreugde

Ik zal mijn leven geven om je de hand te schudden en je oud te zien worden

Wat er ook gebeurt, ik weet dat ik je nooit zal verliezen

En ik zal alles geven om bij elke zonsopgang naar je te luisteren

Vergeef me, hou van me, hou van me

Het spijt me, luister naar me en sta op

Zodat ik je liet huilen om te zijn en te lijden

Ik denk dat ik nooit wilde lijken

In momenten knuffels voor jou die opluchten

Waardeer het leven dat de tijd van je steelt

Vandaag aan de vechtende vrouw

Wat heeft je leven veranderd om mij nu aan je zijde te hebben

Toen ik opgroeide, besefte ik dat ik het verpestte

Toen je dacht dat je me dwong door me te helpen

Om te dromen van momenten waar ik van genoot

Uiteindelijk gingen we door, wat er ook zou gebeuren

Je leerde me en voedde me op om niet als een geit te zijn

En ik wist niet dat feiten meer doen dan woorden

Je weet niet wat ik zou geven om de les te leren

Uitingen van trots op het geluid van dit nummer

17 levensjaren die snel voorbij gaan

En het enige dat luchtte waren de pagina's

Momenten die zonder te weten wat te zeggen

Dat ze bij het schrijven vol tranen zaten

Wat het meest pijn doet, is niet de situatie

Als je me niet kwaad maakt terwijl je gelijk had

gevoelens verborgen onder een schelp

Ik weet dat de vlam die je in mij hebt aangestoken nooit uitgaat

Die kracht, die trots keek

Ik weet dat ik met haar de loterij heb gewonnen

Je sneed je vleugels om ze aan mij te naaien

En ze waren zo ellendig dat ik je niet eens bedankte

Ik wil niet weglopen en het koppige leven achter me laten

Zoals Ash Ketchum die zijn moeder achter de deur achterliet

Het wordt alleen onthouden en ik zou nooit moe worden

Maar ik tril nog steeds als ik 'mam' zeg

Oh Oh oh oh

Oh Oh

Oh Oh oh oh

Oh Oh

Ik tril nog steeds als ik 'mama' zeg

Oh Oh oh oh

Oh Oh

Oh Oh oh oh

Oh Oh