The Waiting -

The bus pulled up to the prison gate waiting to cast the line

Flashpot lite cast the night ablaze and so it seemed a sign

A sign that wasn’t something right

A sign that something could ignite out in the night

When the symptoms came together and everyone lost their mind

I bound myself forever to number seven challenging the divine

But there was nothing in our mind, as if the answer was denied

And there were feelings there that no one cared to find

When the saints were called to jump into the heavens

We stood back and climbed

Some people stood around with frozen stunned expressions

Pieces of the design — cuz there was nothing in our eyes

There could be nothing you would find

There was no answer to what waits for you inside

Then tapped out into the ocean — everyone waits in line

I thought myself forever the old expression, suddenly it was mine

Cuz there was violence in our eyes, this destruction was supplied

As if the waiting all the time had some meaning we could define

And I wandered this world looking for answers

I wandered this world in time

I wandered this world looking for answers that I just didn’t find

Went down south out to ocean, braced ourselves for the fight

Something proud drew from emotion as waves took hold of life

They were waiting all the time, there was nobody left in line

And in this feeling we’d arrived beyond the waste of time

Beyond the oath that binds — Beyond what’s left to find

De bus stopte bij de gevangenispoort en wachtte om de lijn uit te werpen

Flashpot lite wierp de nacht in vuur en vlam en dus leek het een teken

Een teken dat er iets niet klopte

Een teken dat er 's nachts iets kan ontbranden

Toen de symptomen samenkwamen en iedereen zijn verstand verloor

Ik heb mezelf voor altijd verbonden aan nummer zeven om het goddelijke uit te dagen

Maar er was niets in ons hoofd, alsof het antwoord werd geweigerd

En er waren gevoelens die niemand wilde vinden

Toen de heiligen werden geroepen om in de hemel te springen

We deden een stap achteruit en klommen

Sommige mensen stonden rond met bevroren verbijsterde uitdrukkingen

Stukken van het ontwerp - want er was niets in onze ogen

Er zou niets kunnen zijn dat u zou vinden

Er was geen antwoord op wat binnen op je wacht

Vervolgens afgetapt in de oceaan — iedereen wacht in de rij

Ik dacht dat ik voor altijd de oude uitdrukking was, plotseling was het van mij

Want er was geweld in onze ogen, deze vernietiging werd geleverd

Alsof het hele wachten een betekenis had die we konden definiëren

En ik zwierf over deze wereld op zoek naar antwoorden

Ik dwaalde door deze wereld in de tijd

Ik zwierf door deze wereld op zoek naar antwoorden die ik gewoon niet vond

Ging naar het zuiden naar de oceaan, zette ons schrap voor het gevecht

Er kwam iets trots voort uit emotie toen golven het leven in hun greep kregen

Ze stonden de hele tijd te wachten, er was niemand meer in de rij

En met dit gevoel waren we voorbij de tijdverspilling gekomen

Voorbij de eed die bindt — Voorbij wat er nog te vinden is