Micro Softdeathstar -

Is it too much for you too soon, does it haunt you?

Are you afraid to follow

through?

Is it too much for you too soon, like perfume when it turns on you

Fear sucks the senses like a leak, feast upon the emptiness that is increased

All you need is time but time recedes behind

I’d like to say I’m wrong, the passing years don’t seem that long

The stream of fate goes on and on and on

I’d like to say I’m strong, never do I feel afraid

Of all the mistakes I made along the way

Fear stalks you like a beast, feast upon the loneliness that is unleashed

But all we need is time, all we need is time, but time retreats behind

Through the eye of time go I

Stalk the senses, stalk the beast, stalk the senses, come the beast

By the side of all we knew we sat and talked and sat and talked

Up around the river bend i was separated from you

Up around the river bend we were separated in two

If you pass them at the station you must ask them what they see

If you walk away without question you will never find what you seek

All the worries were wrong — worse was what had begun

Did you diddle, did you daddle, did you run away from the scene?

Where is sanctuary from the battle that is coming into being?

There’s no walkabout on the morning of the day of catastrophe

If you wake up finding it boring, try ignoring what you see

Don’t you see?

Bring down the rain to wash what remains

Running down the fire escape I burn myself but that’s okay

Must keep on moving keep the faith that maybe we can get away

Waiting for the winds to change and radiation blows away

I scan the crowds for signs of you — I’ll wait for you, I’ll wait for you

I’m only losing storms may be round me, there’s no illusion for me

If you walk away without question, will you recognize what you see

On the morning of the disaster that is vaster than you’d believe

All my anger is gone, only sadness hangs on

Worse is what has begun — it has begun

There’s no illusion, stars may be lonely, no more intrusion of me

There’s nothing left for me, there is nothing more from me

I’m singing to the rain

Is het te snel te veel voor je, achtervolgt het je?

Ben je bang om te volgen?

door?

Is het te snel te veel voor je, zoals parfum wanneer het je opwindt?

Angst zuigt de zintuigen als een lek, smullen van de leegte die wordt vergroot

Alles wat je nodig hebt is tijd, maar de tijd loopt achter

Ik zou willen zeggen dat ik het mis heb, de voorbijgaande jaren lijken niet zo lang

De stroom van het lot gaat maar door en door en door

Ik zou willen zeggen dat ik sterk ben, ik ben nooit bang

Van alle fouten die ik onderweg heb gemaakt

Angst besluipt je als een beest, smul van de eenzaamheid die vrijkomt

Maar alles wat we nodig hebben is tijd, alles wat we nodig hebben is tijd, maar de tijd trekt zich terug

Door het oog van de tijd ga ik

Besluip de zintuigen, besluip het beest, besluip de zintuigen, kom het beest

Naast alles wat we wisten, zaten we en praatten en zaten we en praatten

Om de bocht van de rivier was ik van je gescheiden

Om de bocht van de rivier werden we in tweeën gescheiden

Als je ze op het station passeert, moet je ze vragen wat ze zien

Als je zonder vragen wegloopt, zul je nooit vinden wat je zoekt

Alle zorgen waren verkeerd - erger was wat was begonnen

Heb je geknuffeld, heb je geknuffeld, ben je weggelopen van het toneel?

Waar is het heiligdom van de strijd die aan het ontstaan ​​is?

Er is geen wandeling op de ochtend van de dag van de ramp

Als je wakker wordt en het saai vindt, negeer dan wat je ziet

Zie je het niet?

Breng de regen naar beneden om te wassen wat overblijft

Ik ren over de brandtrap. Ik verbrand mezelf, maar dat is oké

Moet blijven bewegen, blijf het vertrouwen houden dat we misschien kunnen ontsnappen

Wachten tot de wind verandert en de straling wegwaait

Ik scan de menigte op tekenen van jou - ik zal op je wachten, ik zal op je wachten

Ik verlies alleen maar stormen kunnen om me heen zijn, er is geen illusie voor mij

Als je zonder vragen wegloopt, herken je dan wat je ziet?

Op de ochtend van de ramp die groter is dan je zou denken

Al mijn woede is weg, alleen verdriet blijft hangen

Erger is wat is begonnen — het is begonnen

Er is geen illusie, sterren kunnen eenzaam zijn, geen inbreuk meer op mij

Er is niets meer voor mij, er is niets meer van mij

Ik zing tegen de regen