So Far, So Close - Phia

I’m living in the city where my grandfather was born.

Where he walked, the first years of his life.

I wander and I hear the language that he spoke,

And it takes me back to when I was a child, when I was a child.

I had to come so far, to feel so close.

I had to come so far, to feel so close.

How far do you have to go before you find your way back,

how far do you have to go before you find your way back home?

I’ve visited the house where my grandmother grew up.

From photographs I recognise a chair, a chest of drawers.

I look out the window and I see the view she saw,

And it takes me back to when I was a child, when I was a child.

I had to come so far, to feel so close.

I had to come so far, to feel so close.

How far do you have to go before you find your way back,

how far do you have to go before you find your way back home?

I know I’ll never see them again,

I’ll never be a child again, go back to that time again.

I’ll never set foot in their amazing cities,

their terrible cities, industrial cities.

I had to come so far, to feel so close.

I had to come so far, to feel so close.

(I'm living in the city, I’m living in the city where my grandfather was born.)

How far do you have to go before you find your way back,

how far do you have to go before you find your way back home?

Ik woon in de stad waar mijn grootvader is geboren.

Waar hij liep, de eerste jaren van zijn leven.

Ik dwaal rond en hoor de taal die hij sprak,

En het brengt me terug naar toen ik een kind was, toen ik een kind was.

Ik moest zo ver komen, om me zo dichtbij te voelen.

Ik moest zo ver komen, om me zo dichtbij te voelen.

Hoe ver moet je gaan voordat je de weg terug vindt,

hoe ver moet je gaan voordat je de weg terug naar huis vindt?

Ik heb het huis bezocht waar mijn grootmoeder is opgegroeid.

Van foto's herken ik een stoel, een ladekast.

Ik kijk uit het raam en ik zie het uitzicht dat ze zag,

En het brengt me terug naar toen ik een kind was, toen ik een kind was.

Ik moest zo ver komen, om me zo dichtbij te voelen.

Ik moest zo ver komen, om me zo dichtbij te voelen.

Hoe ver moet je gaan voordat je de weg terug vindt,

hoe ver moet je gaan voordat je de weg terug naar huis vindt?

Ik weet dat ik ze nooit meer zal zien,

Ik zal nooit meer een kind zijn, ga weer terug naar die tijd.

Ik zal nooit een voet in hun geweldige steden zetten,

hun verschrikkelijke steden, industriesteden.

Ik moest zo ver komen, om me zo dichtbij te voelen.

Ik moest zo ver komen, om me zo dichtbij te voelen.

(Ik woon in de stad, ik woon in de stad waar mijn grootvader is geboren.)

Hoe ver moet je gaan voordat je de weg terug vindt,

hoe ver moet je gaan voordat je de weg terug naar huis vindt?