Vassa armbågar - Petter

Jag har en kompis med alla pengar i världen

Försöker köpa sig fri, men han har fastnat på tvären

Saknar djup, mest yta i hans omkrets

Samtalets tema, dom pratar om vad som omsätts

Uh, för han e fast i labyrinten

När sommarn blommar ut, ja då drömmer han om vintern

För gräset e grönare, två sidor av myntet

Han suger allt han kan, han röker ner den till fimpen

Tunga steg över blanka kullerstenar

Regnet glimmrar där i mörkret under sena

Nätter, för många dar tills han ser ljus igen

Han har ett avtal han slutit med Lucifer

Så ryggsäcken han bär e tung på riktigt

Gick från ung och vimsig till lugn och inblick

Förnuft och insikt känns tungt på riktigt

Men ständigt på väg, så beteendet känns flyktigt

Vi tar det vi kan, bygger allt på sand

Murar mellan oss, vi står på varsin kant

Mörkt på himlen, alla har sin kamp

Vassa armbågar, så vi tar oss fram

Illusioner, vi bygger allt på sand

Finns inga vänner när vi står på varsin kant

Mörkt på himlen, alla har sin kamp

Vassa armbågar, så vi tar oss fram

Har en kompis, han sitter för livet

Drömmer om sånt som vi andra tar för givet

Som dofter utanför, höga murar skärmar av

Vi har frihet dagligen, men staplar våra krav

Hans erfarenhet är verklighetsgravitation

Diskbänksrealism förändrar en person

Rännstensinsikter, systemkollapsprofeter

Vi går till jobbet varje dag med självklarheter

Badar i lycka, vi e knappt ovanför ytan

Sociala arvet, det finns dom som går på streetan

Vardagen e slitsam, palmer och vit sand

Född på rätt plats, kommer från ett fint land

Men silar myggen och sväljer elefanter

Vi ser små steg i livet som milslånga distanser

Huh, så vart e framtidens boulevard?

Allt vi ser i skyltfönster e saker som vi borde ha

Vi tar det vi kan, bygger allt på sand

Murar mellan oss, vi står på varsin kant

Mörkt på himlen, alla har sin kamp

Vassa armbågar, så vi tar oss fram

Illusioner, vi bygger allt på sand

Finns inga vänner när vi står på varsin kant

Mörkt på himlen, alla har sin kamp

Vassa armbågar, så vi tar oss fram

Upplysningstiden i ett hiphop-format

Gullivers resor, lilleputtar-stat

Har bevittnat alltihop, jag är så trött på allt prat

Härskartekniker mot dom som berättar något smart

Ljusets fiender, där ingen riktigt vet

Bittra människor som gror på bitterhet

Ingen Lucior i rummet när allting känns så kungligt

Och med kejsarens nya kläder har ingen hära vunnit

Vi tar det vi kan, bygger allt på sand

Murar mellan oss, vi står på varsin kant

Mörkt på himlen, alla har sin kamp

Vassa armbågar, så vi tar oss fram

Illusioner, vi bygger allt på sand

Finns inga vänner när vi står på varsin kant

Mörkt på himlen, alla har sin kamp

Vassa armbågar, så vi tar oss fram

Ik heb een vriend met al het geld van de wereld

Probeert zichzelf vrij te kopen, maar hij zit vast aan het kruis

Gebrek aan diepte, meestal oppervlak in zijn omtrek

Het thema van het gesprek, ze praten over wat er wordt verhandeld

Uh, omdat hij vastzit in het doolhof

Als de zomer bloeit, dan droomt hij van de winter

Voor het gras e groener, twee kanten van de medaille

Hij zuigt alles wat hij kan, hij rookt het tot op het puistje

Zware stappen over glanzende kasseien

De regen glinstert daar laat in het donker

Nachten, te veel dagen totdat hij weer licht ziet

Hij heeft een overeenkomst getekend met Lucifer

Dus de rugzak die hij draagt, is echt zwaar

Ging van jong en geestig naar kalm en inzichtelijk?

Reden en inzicht voelen echt zwaar aan

Maar constant in beweging, dus het gedrag voelt vluchtig aan

We nemen wat we kunnen, alles is gebaseerd op zand

Muren tussen ons, we staan ​​aan weerszijden

Donker in de lucht, iedereen heeft zijn strijd

Scherpe ellebogen, dus we gaan vooruit

Illusies, we bouwen alles op zand

Er zijn geen vrienden als we op elkaars rand staan

Donker in de lucht, iedereen heeft zijn strijd

Scherpe ellebogen, dus we gaan vooruit

Heb een vriend, hij zit voor het leven

Dromen van dingen die de rest van ons als vanzelfsprekend beschouwt

Als geuren buiten, schermen hoge muren af

We hebben elke dag vrijheid, maar stapelen onze eisen op

Zijn ervaring is realiteit zwaartekracht

Zinken realisme verandert een persoon

Gootinzichten, systeeminstortingsprofeten

Met vanzelfsprekendheid gaan we elke dag aan de slag

Badend in geluk, we zijn amper boven de oppervlakte

Sociaal erfgoed, er zijn mensen die op straat lopen

Het dagelijks leven is vermoeiend, palmbomen en wit zand

Geboren op de juiste plek, komt uit een mooi land

Maar de muggen vermoeien zich en slikken olifanten in

We zien kleine stapjes in het leven als kilometerslange afstanden

Hè, waar was dan de boulevard van de toekomst?

Alles wat we in etalages zien, zijn dingen die we zouden moeten hebben

We nemen wat we kunnen, alles is gebaseerd op zand

Muren tussen ons, we staan ​​aan weerszijden

Donker in de lucht, iedereen heeft zijn strijd

Scherpe ellebogen, dus we gaan vooruit

Illusies, we bouwen alles op zand

Er zijn geen vrienden als we op elkaars rand staan

Donker in de lucht, iedereen heeft zijn strijd

Scherpe ellebogen, dus we gaan vooruit

De Verlichting in hiphopformaat

Gulliver's Travels, Little Putt State

Heb het allemaal meegemaakt, ik ben zo moe van al het gepraat

Heersertechnieken tegen degenen die iets slims vertellen

De vijanden van het licht, waar niemand het echt weet

Bittere mensen die bitter worden

Geen Lucior in de kamer als alles zo koninklijk aanvoelt

En met de nieuwe kleren van de keizer heeft niemand hier gewonnen

We nemen wat we kunnen, alles is gebaseerd op zand

Muren tussen ons, we staan ​​aan weerszijden

Donker in de lucht, iedereen heeft zijn strijd

Scherpe ellebogen, dus we gaan vooruit

Illusies, we bouwen alles op zand

Er zijn geen vrienden als we op elkaars rand staan

Donker in de lucht, iedereen heeft zijn strijd

Scherpe ellebogen, dus we gaan vooruit