Gryning - Petter

Jag vandrar hem, medans benen dom stretar emot

Jag rullar som ett klot, balansen den svajar

Jag blajar för mig själv, tänker för mig själv

I metropolen, storstadspulsen pulserar

Ser allting omkring mig, runt omkring

För det formas som en ring, ingenting ses klart

Svårt att fokusera, har svårt att gå rakt

Allt rör sig sakta, jag är i precis samma fart

Blicker sveper och söker, jag röker min sista cigarett

Mitt hjärta känns lätt, vatten som faller i natten

Regnet duggar tätt, jag känner lyckan i magen

Berusad och dragen, jag håller mig vaken

Med dimman i min blick, glimtar mot malmen

O dom ståtliga taken, jag minns alla haken

Jag älskar promenaden, rustiken i Skeppsbro-fasaden

Hela staden, neonet spelar sitt ljusspel för mig

Lyser upp hela natten med sitt sken

Hör traffiken, en supig siren drar förbi

Jag vandrar i glädje, i min egen utopi

Så många promenader, så många nätter

Inga cash i fickan, inga cigaretter

Kvarter för kvarter, ler åt allt jag ser

Nyktrar sakta men säkert, men suktar efter mer

Spatserar i harmoni, jag känner mig fri

Jag känner mig fri när jag går

För all smärta är förbi från igår

Jag lever idag i mitt packade rus

Vinden sveper och jag känner dets sus

Brisen den klarnar, molnen förs bort

I allt vått och torrt, solen har sin gång, sin sång

Som Stockholms betong, det värmer i nacken

Jag vandrar upp i backen, med vinglande kliv

Betongen känns massiv, jag färdas

Och staden vaknar sakta till liv

Ik loop naar huis, terwijl mijn benen worstelen

Ik rol als een wereldbol, de balans zwaait

Ik brand voor mezelf, denk voor mezelf

In de metropool pulseert de metropool pulse

Alles om me heen zien, overal om me heen

Omdat het de vorm heeft van een ring, is niets duidelijk te zien

Moeilijk om zich te concentreren, heeft moeite om rechtdoor te lopen

Alles gaat langzaam, ik heb precies dezelfde snelheid

Blikken vegen en zoeken, ik rook mijn laatste sigaret

Mijn hart voelt licht, er valt water in de nacht

De regen miezert, ik voel geluk in mijn maag

Dronken en getrokken blijf ik wakker

Met de mist in mijn ogen, flitsen richting het erts

Oh de statige daken, ik herinner me alle haken

Ik hou van de wandeling, het rustieke in de Skeppsbro-gevel

De hele stad, de neon speelt zijn spel van licht voor mij

Licht de hele nacht op met zijn gloed

Hoor het verkeer, een dronken sirene trekt voorbij

Ik wandel in vreugde, in mijn eigen utopie

Zoveel wandelingen, zoveel nachten

Geen geld op zak, geen sigaretten

Blok voor blok, lachend om alles wat ik zie

Langzaam maar zeker nuchter, maar verlangend naar meer

Wandelen in harmonie, ik voel me vrij

Ik voel me vrij als ik loop

Want alle pijn is voorbij van gisteren

Ik leef vandaag in mijn verpakte dronkenschap

De wind waait en ik voel het ritselen

De wind klaart op, de wolken zijn verwijderd

In alles wat nat en droog is, heeft de zon zijn zin, zijn lied

Net als het beton van Stockholm, verwarmt het de nek

Ik loop de heuvel op, met wankele stappen

Het beton voelt solide aan, ik reis

En de stad komt langzaam tot leven