Natt & dag - Petter, Chords

Måste gå nu

Bestämt mig för gott

Det är bara nåt jag förstått

Tillbaks på vår tid hur vi spenderar vårt liv

Va inte lätt kanske aldrig va vi

Tog mitt steg, var tvungen att gå vidare

Kalla mig feg men fortfarande krigare

Men utan kärlek finner ingenting

Därför känns allt förjävligt när jag ser mig omkring

En blick på telefon kan inte se ditt namn

Ljudlöst i huset men hör barnen ibland

De sitter i väggarna, dem svävar som änglarna

Springer runt huset och leker ner på ängarna

Bilden är kristallklar trots att det avtar

Det viktigaste i livet är att de känner att jag är en bra far

Inget avsked vi backar med nåt bra tal

Varför jag går nu, har inga bra svar

Slutstationen för själar, där vi går skilda vägar

Och det känns som jag svävar mellan natt och dag

Torkar bort mina tårar, första steget är svårast

Och det känns som jag går här mellan natt och dag

Jag måste kliva tillbaks, finna mig själv, mitt riktiga jag

Gå vidare i livet för o korsa några floder

Ändra min livsstil, rutiner o metoder

Har haft mina perioder

Vart lugnt under ytan och att leva med mig då det är minst sagt slitsamt

Felen växer fram när våran kärlek brister, gör allt vi kan men blir båda

Egoister

Försöker va man, en bror, en vän, en pappa, en älskare vi försöker igen

(igen o igen)

Vägra ge upp men terrängen är svår för många vägar med gupp

Och jag har insett det nu, jag måste förstå

När man älskar är man ung, men vi är gamla och grå

Så jag lämnar huset som det står nu, fäller en tår jag måste gå nu

Slutstationen för själar, där vi går skilda vägar

Och det känns som jag svävar mellan natt och dag

Torkar bort mina tårar, första steget är svårast

Och det känns som jag går här mellan natt och dag

(mellan natt o dag)

Man säger kärlek rostar aldrig

Men under ytan, en annan sanning

Ingen glädje, sorg i mitt inre, bilder flashar förbi i mitt minne

Var fullständig panik här inne

En sista dag, en sista timme

Jag måste gå nu, för jag förstår nu

Packar väskan, lämnar huset som det står nu

Slutstationen för själar, där vi går skilda vägar

Och det känns som jag svävar mellan natt och dag

Torkar bort mina tårar, första steget är svårast

Och det känns som jag går här mellan natt och dag

Moet nu gaan

Voorgoed besloten

Het is gewoon iets dat ik begrijp

Terug naar onze tijd hoe we ons leven doorbrengen

Niet gemakkelijk, misschien nooit voor ons

Nam mijn stap, moest verder

Noem me een lafaard maar toch een krijger

Maar zonder liefde vindt niets

Daarom voelt alles verdomd goed als ik om me heen kijk

Een blik op de telefoon kan je naam niet zien

Stil in huis maar hoort de kinderen soms

Ze zitten in de muren, ze zweven als engelen

Loopt door het huis en speelt neer op de weilanden

Het beeld is kristalhelder, ook al vervaagt het

Het belangrijkste in het leven is dat ze voelen dat ik een goede vader ben

Geen vaarwel, we sluiten af ​​met een goede speech

Waarom ik nu ga, heb geen goede antwoorden

Het laatste station voor zielen, waar we onze eigen weg gaan

En het voelt alsof ik zweef tussen dag en nacht

Veegt mijn tranen weg, de eerste stap is de moeilijkste

En het voelt alsof ik hier tussen dag en nacht loop

Ik moet een stap terug doen, mezelf vinden, mijn echte zelf

Ga verder in het leven en steek wat rivieren over

Verander mijn levensstijl, routines en methoden

Heb mijn menstruatie gehad

Wees kalm onder de oppervlakte en leef met mij mee, want het is op zijn zachtst gezegd vermoeiend

Fouten ontstaan ​​wanneer onze liefde faalt, doet alles wat we kunnen, maar wordt beide

egoïst

Probeer je een man, een broer, een vriend, een vader, een minnaar te zijn, we proberen het opnieuw?

(opnieuw en opnieuw)

Weiger op te geven, maar het terrein is moeilijk voor veel hobbelige wegen

En ik heb het me nu gerealiseerd, ik moet het begrijpen

Als je liefhebt, ben je jong, maar wij zijn oud en grijs

Dus ik laat het huis zoals het nu is, een traantje wegpinken Ik moet nu gaan

Het laatste station voor zielen, waar we onze eigen weg gaan

En het voelt alsof ik zweef tussen dag en nacht

Veegt mijn tranen weg, de eerste stap is de moeilijkste

En het voelt alsof ik hier tussen dag en nacht loop

(tussen nacht en dag)

Er wordt gezegd dat liefde nooit roest

Maar onder de oppervlakte, een andere waarheid

Geen vreugde, verdriet in mijn innerlijk, beelden flitsen voorbij in mijn geheugen

Raak hier helemaal in paniek

Een laatste dag, een laatste uur

Ik moet nu gaan, want ik begrijp het nu

Pakt de tas in, laat het huis zoals het er nu uitziet

Het laatste station voor zielen, waar we onze eigen weg gaan

En het voelt alsof ik zweef tussen dag en nacht

Veegt mijn tranen weg, de eerste stap is de moeilijkste

En het voelt alsof ik hier tussen dag en nacht loop