Arbete - Petter

Arbete ger bröd så jag svettas för en orsak

En klok insikt och livet känns solklart

Liksom bäckarna flödar till floder

Floder till havet, vi bygger utav dem

Erfarenhet, ja jag tror jag har dem

Uppväxt i staden så jag är hygglig med garden

Man lär sig att leva efter sin egen miljö

Blir robust och hård när allting faller som snö

Det här är vardagsmat, kanske en värdslig sak

Men det skrämmer mig ibland för jag har en bitter smak

Ingen dör före sin tid, det har ödet bestämt

Aldrig trott på nån Gud men får känslor i advent

Livet är paniken i en brinnande teater

Och jag brinner inombords och min hjärna är en krater

Och färgen från min omgivning den finns därinpå

Så likt betongen är grå blir mina känslor blå

För jag lämnar allt det där

Så långt som det bär, fast i min värld

För jag hamnar alltid där

Så långt som det bär, fast i min värld

Och dom minns jag, frågorna dom finns här

Dagarna går jag dealar ständigt med min dumhet

Vill göra rätt på nåt sätt och få det rumsrent

Men felstegen finns där, har gjort dem till tusen

När bjälkarna ruttnar, faller hela huset

Svårt att formulera varför jag lever så här

Drömmer om att resa, om att få se vår värld

Innan den försvinner för gott, för det är nåt jag förstått

Att inget är för evigt under människans brott

Jag kastar olja på paletten för att måla mitt liv

Det blir en dåre på driv som alltid snålar med tid

Min spontanitet liknas närmast vid en blomma

Där nätterna blir långa, har svårt att somna

Och vardagen är grå, ett mönster man vill bryta

Daglig basis det handlar om att flyta

Och drömmarna de kvävs men de finns i perferin

Som energi och bensin, ett depressionsvaccin

För jag lämnar allt det där

Så långt som det bär, fast i min värld

För jag hamnar alltid där

Så långt som det bär, fast i min värld

Och dom minns jag, frågorna dom finns här

Har vart i lejonets kula, stått där vid grinden

Klättrat för högt, har fått känna på svindeln

Aldrig tittat ned, men blickat upp mot himlen

Berusat mig själv för att flippa mina sinnen

Sen vaknat upp till något sobert tillstånd

Kan inte rubba på tiden för den har sin gång

Alla klavertramp, klart jag minns dem

Folk som jag sårat genom åren är det synd om

Vi faller isär, det har man lärt sig genom åren

Skriker och svär, hinner knappt läka såren

Det börjar med en bagatell som slutar i hell

Slutar i en lägenhet där jag somnar helt själv

Werk geeft brood, dus ik zweet met een reden

Een wijs inzicht en het leven voelt helder

Zoals de stromen die in rivieren stromen

Rivieren naar de zee, we bouwen van hen

Ervaring, ja ik denk dat ik ze heb

Opgegroeid in de stad, dus ik ben fatsoenlijk met de tuin

Je leert leven vanuit je eigen omgeving

Wordt robuust en hard als alles als sneeuw valt

Dit is alledaags eten, misschien iets dat de moeite waard is?

Maar het maakt me soms bang omdat ik een bittere smaak heb

Niemand sterft voortijdig, het lot heeft beslist

Nooit in een God geloofd, maar krijgt gevoelens in Advent

Het leven is de paniek van een brandend theater

En ik brand van binnen en mijn brein is een krater

En de kleur van mijn omgeving die erin zit

Hoe grijs het beton ook is, mijn gevoelens worden blauw

Omdat ik dat allemaal achterlaat

Voor zover het gaat, vast in mijn wereld

Omdat ik daar altijd beland

Voor zover het gaat, vast in mijn wereld

En ik herinner me ze, de vragen die ze hier hebben

De dagen dat ik ga, heb ik constant met mijn domheid te maken

Wil je op de een of andere manier het juiste doen en de kamer schoon krijgen

Maar de fouten zijn er, heb er duizend gemaakt

Als de balken rotten, valt het hele huis

Moeilijk te formuleren waarom ik zo leef

Dromen van reizen, van het zien van onze wereld

Voordat het voorgoed verdwijnt, want dat is iets wat ik begrijp

Dat niets voor altijd onder menselijke misdaad valt

Ik gooi olie op het palet om mijn leven te schilderen

Het wordt een dwaas op de rit die altijd tijd bespaart

Mijn spontaniteit is bijna als een bloem

Waar de nachten lang worden, is het moeilijk om in slaap te vallen

En het dagelijkse leven is grijs, een patroon dat je wilt doorbreken

Dagelijks gaat het over drijven

En de dromen ze verstikken, maar ze zijn in de perferin

Net als energie en benzine, een depressievaccin

Omdat ik dat allemaal achterlaat

Voor zover het gaat, vast in mijn wereld

Omdat ik daar altijd beland

Voor zover het gaat, vast in mijn wereld

En ik herinner me ze, de vragen die ze hier hebben

Is in de kogel van de leeuw geweest, staande daar bij de poort

Te hoog geklommen, de duizeligheid gevoeld

Nooit naar beneden gekeken, maar naar de lucht gekeken

Dronken mezelf om mijn zintuigen te prikkelen

Toen werd ik wakker in een nuchtere toestand

Kan de tijd niet storen omdat het zijn zin heeft

Allemaal pianotrampolines, natuurlijk herinner ik me ze nog

Het is jammer dat mensen die ik in de loop der jaren heb gekwetst

We vallen uit elkaar, dat hebben we in de loop der jaren geleerd

Schreeuwt en vloekt, heeft amper tijd om de wonden te helen

Het begint met een kleinigheid die eindigt in de hel

Eindigt in een appartement waar ik helemaal alleen in slaap val