Poker - Peter White

Oggi, che sembra un po' ieri

Ho mischiato i pensieri

Come drink nei bicchieri

E va come va, l’università

La famiglia e la casa

La tua vecchia amica

Quella sempre indecisa

In quella storia infinita

E tu, nel sud Italia

Io che resto da solo

A cantare di notte

A inventarmi un lavoro

Ed è difficile che cambi tutto

É più probabile che cambi te

Che riempiresti con i tuoi pensieri

Tutte le camere di un Grand Hotel

Come quando fuori piove

Che non si vede niente

E la notte fa colore

Faccio poker con te

Come quando fuori piove

Che non si vede niente

Sotto una scala di stelle

Faccio poker con te

Fa un po' tristezza la Grecia

Quando finisce l’estate

E guardiamo lo stesso tramonto

Ci riflette uno specchio di mare

É questione di tempo

E di come lo indossi

Di tempismo perfetto

Di guardarsi negli occhi

E sai, sento l’eco di un corteo nel centro

Mi confondo in mezzo al rullo dei tamburi

Ma la manifestazione ce l’ho dentro

Con i cori cori che rimbalzano tra i muri

Come quando fuori piove

Che non si vede niente

E la notte fa colore

Faccio poker con te

Come quando fuori piove

Che non si vede niente

Sotto una scala di stelle

Faccio poker con te

Quando il sole se ne va

Fuma l’ultima città

E dipinge le case

Poi chissà dove va

Quando il sole se ne va

Fuma l’ultima città

E dipinge le case

Ma le lascia a metà

Come quando fuori piove

Che non si vede niente

E la notte fa colore

Faccio poker con te

Come quando fuori piove

Che non si vede niente

Sotto una scala di stelle

Faccio poker con te

Vandaag voelt dat een beetje als gisteren

Ik heb mijn gedachten gemengd

Als borrel in glazen

En de universiteit gaat zoals het gaat

Het gezin en het huis

Je oude vriend

Dat altijd onbeslist

In dat oneindige verhaal

En jij, in Zuid-Italië

ik die alleen blijf

Om 's nachts te zingen

Een baan uitvinden

En het is moeilijk om alles te veranderen

Het is waarschijnlijker dat het je zal veranderen

Die je zou vullen met je gedachten

Alle kamers van een Grand Hotel

Zoals wanneer het buiten regent

Dat je niets ziet

En de nacht maakt kleur

Ik speel poker met jou

Zoals wanneer het buiten regent

Dat je niets ziet

Onder een ladder van sterren

Ik speel poker met jou

Griekenland is een beetje verdrietig

Als de zomer voorbij is

En we kijken naar dezelfde zonsondergang

Een spiegel van de zee weerspiegelt ons

Het is een kwestie van tijd

En hoe je het draagt

Perfecte timing

Om elkaar in de ogen te kijken

En weet je, ik hoor de echo van een processie in het centrum

Ik raak in de war te midden van het roffelen van de drums

Maar ik heb de manifestatie van binnen

Met koren die koren stuiteren tussen de muren

Zoals wanneer het buiten regent

Dat je niets ziet

En de nacht maakt kleur

Ik speel poker met jou

Zoals wanneer het buiten regent

Dat je niets ziet

Onder een ladder van sterren

Ik speel poker met jou

Als de zon weggaat

De laatste stad rookt

En hij schildert de huizen

Wie weet waar het dan heen gaat

Als de zon weggaat

De laatste stad rookt

En hij schildert de huizen

Maar hij laat ze halverwege

Zoals wanneer het buiten regent

Dat je niets ziet

En de nacht maakt kleur

Ik speel poker met jou

Zoals wanneer het buiten regent

Dat je niets ziet

Onder een ladder van sterren

Ik speel poker met jou