Appuntamento - Peter White

Cammino di nuovo di notte

Roma dorme nelle strade vuote

Una luce lampeggia lontano

Da una casa che sta al terzo piano

I semafori sono le stelle

Di chi ha perso la sua fantasia

E non alza mai gli occhi al cielo

Per il peso della nostalgia

Io che d’offrirti non ho poi molto

Baci di fuoco davanti al tramonto

Tutte le volte che sali le scale

Io che ti aspetto, sorrido e mi sporgo

Gli aperitivi che improvvisiamo

Sotto la sera, sopra i balconi

Indicare nel cielo le stelle

Senza sapere mai i veri nomi

Poche parole, sbalzi d’umore

Sigarette sotto al diluvio

Valigie per metterci i viaggi

E messaggi scritti nel buio

Ci diamo appuntamento

E poi finiamo nudi

Vestiti sul parquet

Le ombre sopra i muri

E fuori poi si gela

Ma noi restiamo nudi

Vestiti sul parquet

Le ombre sopra i muri

Confondo spesso le strade

Mi dimentico tutte le date

Ma ricordo gli amici di sempre

Le notti spente, le grandi serate

E non conta poi essere giusti

Se alla fine il momento è sbagliato

Coi baci scambiamoci i gusti

Con gli occhi togliamoci il fiato

Il mio amico è da due ore sotto casa che mi aspetta

Che facciamo non lo so

Vabbeh fa niente tanto scendo che poi dopo ci si pensa

Mi hanno detto gli altri che stasera c'è una festa

E alla fine scusa ancora ma c’ho fretta

Devo andare a un brindisi di un’amica stretta

E risuona solo un nome nella testa

Come un tuono durante la tempesta

Ci diamo appuntamento

E poi finiamo nudi

Vestiti sul parquet

Le ombre sopra i muri

E fuori poi si gela

Ma noi restiamo nudi

Vestiti sul parquet

Le ombre sopra i muri

Ci diamo appuntamento

E poi finiamo nudi

Vestiti sul parquet

Le ombre sopra i muri

E fuori poi si gela

Ma noi restiamo nudi

Vestiti sul parquet

Le ombre sopra i muri

Ik loop 's nachts weer

Rome slaapt in de lege straten

Een licht flitst weg

Van een huis op de derde verdieping

De verkeerslichten zijn de sterren

Van degenen die hun verbeelding hebben verloren

En hij rolt nooit met zijn ogen

Voor het gewicht van nostalgie

Ik heb je niet veel te bieden

Kusjes van vuur voor de zonsondergang

Elke keer dat je de trap op gaat

Ik die op je wacht, lach en leun naar voren

De aperitieven die we improviseren

Onder de avond, boven de balkons

Wijs naar de sterren aan de hemel

Nooit de echte namen weten

Weinig woorden, stemmingswisselingen

Sigaretten in de vloed

Koffers om de reizen in op te bergen

En berichten geschreven in het donker

Wij maken een afspraak

En dan eindigen we naakt

Kleding op het parket

De schaduwen boven de muren

En dan vriest het buiten

Maar we blijven naakt

Kleding op het parket

De schaduwen boven de muren

Ik verwar de straten vaak

Ik vergeet alle data

Maar ik herinner me mijn oude vrienden

De vrije nachten, de geweldige avonden

En het maakt niet uit om eerlijk te zijn

Als de timing uiteindelijk verkeerd is

Laten we smaken uitwisselen met kusjes

Met de ogen laten we onze adem benemen

Mijn vriend staat al twee uur beneden op me te wachten

Wat we doen weet ik niet

Vabbeh doet niets, dus ik ga daar naar toe, nadat je erover hebt nagedacht

De anderen vertelden me dat er vanavond een feest is

En uiteindelijk spijt het me weer, maar ik heb haast

Ik moet naar een toast van een goede vriend

En er klinkt maar één naam in het hoofd

Als donder in de storm

Wij maken een afspraak

En dan eindigen we naakt

Kleding op het parket

De schaduwen boven de muren

En dan vriest het buiten

Maar we blijven naakt

Kleding op het parket

De schaduwen boven de muren

Wij maken een afspraak

En dan eindigen we naakt

Kleding op het parket

De schaduwen boven de muren

En dan vriest het buiten

Maar we blijven naakt

Kleding op het parket

De schaduwen boven de muren