Riesen-Glück - Peter Maffay

Daß die Sonne sich verdunkelt, hatte man schon oft gesehen

Daß die Vögel nicht mehr flogen, war vielleicht noch zu verstehn

Daß es plötzlich kälter wurde, lag gewiß am Abendlicht;

Doch das dumpfe Beben, das näher kam, verstand man einfach nicht

Man verkroch sich in den Häusern, niemand schlief in dieser Nacht

Nur die Kinder wurden eilig mit einem Trunk zur Ruh gebracht

Doch man hatte eins vergessen, und als keine Zeit mehr blieb

Hörte man es singen am Straßenrand, und es sang sein Lieblingslied

Riesen sind nur halb so groß, sind ja lange Zwerge bloß

Riesen haben Riesenangst, wenn man ihnen auf der Nase tanzt

Da erzitterte die Erde, und es zog ein Sturm herauf

Und die Menschen in den Häusern gaben alle Hoffnung auf

Dieses Kind war längst verloren.

Das war nun für alle klar

Denn es ahnte niemand in der Not, was da draußen geschehen war

Und dann trat er aus den Wäldern, der gefürchtete Gigant

Einen Baum von hundert Jahren knickte er mit einer Hand

Und er sah das kleine Wesen, das ihn nicht zu fürchten schien

Langsam kniete er sich zu dem Kind (hinab) und es sang sein Lied für ihn

Riesen sind nur halb so groß, sind ja lange Zwerge bloß

Riesen haben Riesenangst, wenn man ihnen auf der Nase tanzt

Men had vaak gezien dat de zon donkerder werd

Het was misschien begrijpelijk dat de vogels niet meer vlogen

Dat het ineens kouder werd, kwam zeker door het avondlicht;

Maar je kon de doffe beving die dichterbij kwam gewoon niet begrijpen

Eén verstopte zich in de huizen, niemand sliep die nacht

Alleen de kinderen werden haastig tot rust gebracht met een drankje

Maar men was één ding vergeten, en toen er geen tijd meer was

Je kon hem horen zingen langs de kant van de weg, en hij zong zijn favoriete liedje

Reuzen zijn maar half zo groot, lange dwergen zijn precies dat

Reuzen zijn doodsbang als je op hun neus danst

Toen beefde de aarde en kwam er een storm op

En de mensen in de huizen gaven alle hoop op

Dit kind was lang verloren.

Dat was nu voor iedereen duidelijk

Omdat niemand in de noodsituatie vermoedde wat daarbuiten was gebeurd

En toen stapte hij uit het bos, de gevreesde reus

Hij brak een honderd jaar oude boom met één hand

En hij zag het kleine wezen dat hem niet leek te vrezen

Hij knielde langzaam neer voor het kind en het zong zijn lied voor hem

Reuzen zijn maar half zo groot, lange dwergen zijn precies dat

Reuzen zijn doodsbang als je op hun neus danst