Leuchtendes Schweigen - Peter Maffay

Leuchtendes Schweigen, so hell wie tausend Sonnen.

Band zwischen den Welten so still und klar.

Tief in unsren Herzen, so stark wie tausend Meere.

Dort wartet die Wahrheit aus weißem Licht.

Nur ein weiter Weg, den du einsam gehst, führt dich je dorthin.

Leuchtendes Schweigen.

Ein Lied aus tausend Farben.

Klang ewiger Stille, die alles weiß.

«Ich weiß, du hast jetzt viele Fragen», lächelte der Regenbogen,

«Denn du hast mich auch nicht verstanden…

Warum drehst du nicht an deinem Stein, um zu erleben, wie trostlos eine Welt

ohne

Liebe ist?»

Tabaluga murmelte die Formel…

Ein durchdringender Rhythmus, der wie ein Herzschlag tief aus der Erde kam,

Ließ den Boden unter Tabaluga erzittern.

Wo eben noch die Sonne glühte, standen

Nun mehrere mattglänzende Kugeln am schwarzen Himmel und warfen ein kaltblaues

Licht auf eine Gruppe von Wesen, die sich im Takt einer seltsamen Musik

Auf Tabaluga zu bewegten.

«Erkennungsnummer — password — voice control.»

Tabaluga traute seinen Ohren nicht.

«Was redest du da?

Ich versteh' kein Wort.»

«Analyse… unbekannter… Besucher.

Intelligenzquotient… wird… ermittelt.

Schalte um auf Klartext.»

Tabaluga kam einen Schritt näher.

«Ich bin Robotron, das vollkommenste Wesen des Universums.

Ich weiß alles, ich kann alles, ich verstehe alles.

Ich bin perfekt.»

«Dann kannst du mir doch sagen, was Liebe ist.»

«Liebe… Liebe… Liebe… Katalog Gefühl, falsche Datei — Gefühl…

Verboten… memory overflow.»

«Was denn», staunte Tabaluga, «ihr habt kein Gefühl?»

Lichtgevende stilte, zo helder als duizend zonnen.

Band tussen de werelden zo stil en duidelijk.

Diep in ons hart, zo sterk als duizend zeeën.

Daar wacht de waarheid van wit licht.

Alleen een lange weg, die je eenzaam loopt, zal je daar ooit leiden.

Lichtgevende stilte.

Een lied van duizend kleuren.

Geluid van eeuwige stilte die alles weet.

"Ik weet dat je nu veel vragen hebt," glimlachte de regenboog,

"Omdat jij mij ook niet begreep...

Waarom draai je je steen niet om om te ervaren hoe desolaat een wereld is

zonder

Liefde is?"

Tabaluga mompelde de formule...

Een doordringend ritme dat als een hartslag diep uit de aarde kwam,

Maakte de grond beven onder Tabaluga.

Staan waar de zon nog gloeide

Nu meerdere mat glanzende ballen in de zwarte lucht en een koude blauwe gegooid

Licht op een groep wezens die bewegen op het ritme van vreemde muziek

Verplaatst richting Tabaluga.

"Identificatienummer - wachtwoord - spraakbesturing."

Tabaluga kon zijn oren niet geloven.

"Waar heb je het over?

Ik versta er geen woord van."

«Analyse... onbekend... bezoeker.

Intelligentiequotiënt... is... bepaald.

Schakel over naar platte tekst."

Tabaluga deed een stap dichterbij.

«Ik ben Robotron, het meest perfecte wezen in het universum.

Ik weet alles, ik kan alles, ik begrijp alles.

Ik ben perfect."

'Dan kun je me vertellen wat liefde is.'

"Liefde... liefde... liefde... catalogusgevoel, verkeerd bestand - gevoel...

Verboden… geheugenoverloop.”

'Wat,' verwonderde Tabaluga zich, 'heb je geen gevoel?'