Inside Out -

Red flows a river along the pavement of grey

Doctor says he’s sorry there’s nothing more he can do

Guilt swells like an unnoticed tumour dwelling in you

A hospital bed never was meant to support long-term stay

Captive and doomed inside your room;

nurses smile, you obey

Visiting hours, you clutch my hand like a child and whisper my name

But I won’t be the cold compress comfort soothing your shame

This isn’t like you

Something more noble than iron courses through your veins

Shining and righteous, always immune

So where is your armour now?

My messiah

Standing so tall, you were always aware

Scream as I might, you would not hear my prayer

Whims of the flesh never tempt the divine

I offered you psalms, you politely declined

How the tables have turned

Now, never to walk in the light again

Mortality ruined the spell you cast

You’re never to rise to your promised land

Your disciples have fled, left behind is just the mask

But I see you

(I see you) Healthy and vibrant, so beautiful and naive

(I see you) Helpless and bleeding, you’re begging me not to leave

(I see you) Wishing and considering traveling back in time

(I see you) And I just can’t make up my mind

Now I’m standing at the crossroads, I don’t know which way to go

The voices I once followed have left me alone

Burdened with nostalgia, I’m the only one who knows you

The knife is in my hand now: forgive or expose you?

I see you

Rood stroomt een rivier langs het trottoir van grijs

Dokter zegt dat het hem spijt dat hij niets meer kan doen

Schuldgevoel zwelt op als een onopgemerkte tumor die in je woont

Een ziekenhuisbed was nooit bedoeld om langdurig verblijf te ondersteunen

Gevangen en gedoemd in je kamer;

verpleegsters lachen, je gehoorzaamt

Tijdens het bezoekuur pak je mijn hand vast als een kind en fluister je mijn naam

Maar ik zal niet het koude kompres zijn dat je schaamte kalmeert

Dit is niet zoals jij

Er stroomt iets edelers dan ijzer door je aderen

Stralend en rechtvaardig, altijd immuun

Dus waar is je pantser nu?

Mijn messias

Omdat je zo lang stond, was je altijd op de hoogte

Schreeuw als ik zou kunnen, je zou mijn gebed niet horen

Grillen van het vlees verleiden nooit het goddelijke

Ik bood je psalmen aan, maar je weigerde beleefd

Hoe de rollen zijn omgedraaid

Nu, om nooit meer in het licht te lopen

Sterfte verpestte de betovering die je uitsprak

Je zult nooit naar je beloofde land stijgen

Je discipelen zijn gevlucht, achtergelaten is alleen het masker

Maar ik zie je

(Ik zie je) Gezond en levendig, zo mooi en naïef

(Ik zie je) Hulpeloos en bloedend smeek je me om niet weg te gaan

(Ik zie je) Ik wens en overweeg om terug in de tijd te reizen

(Ik zie je) En ik kan gewoon geen beslissing nemen

Nu sta ik op het kruispunt, ik weet niet welke kant ik op moet

De stemmen die ik ooit volgde, hebben me met rust gelaten

Beladen met nostalgie, ben ik de enige die jou kent

Het mes is nu in mijn hand: vergeven of ontmaskeren?

Ik zie je