Above and Beyond -

The air was cold and damp when I took my first breath

Alone and shivering, I knew the lure of death

The cave was black and held me prisoner in its shade

My hands were bound and I was afraid

I left that place before the savage dark could infiltrate my core

Emerging, I found the sun

And in its brilliant majesty, I felt a power I couldn’t ignore

I liked it and I wanted more

Time carries the answer that we seek

Somewhere beyond our reach

Fate isn’t in full control of me

Overcome my ancestry to rise above

For centuries I slaved, an enterprise of one

I built a tower to eclipse the glorious sun

The more I climbed, the more my doubts began to grow

Now I’m so high that I can’t see the earth below

The empire I had forged was wrought in arrogance and doomed to fall

Malicious, a paradox

But even in the wake of fallacy, I tread the line upon

The verge of eternal equinox

Time carries the answer that we seek

Somewhere beyond our reach

Weakness will not get the best of me

Reconcile my defeat and rise above

Lo, though I am broken

I am not afraid any longer

Lo, though I am broken

I am not afraid anymore

Time carries the answer that we seek

Somewhere beyond our reach

Time carries the answer that we seek

Somewhere beyond our reach

Break out of the circle, I am free

This will be my legacy

De lucht was koud en vochtig toen ik voor het eerst ademde

Alleen en bibberend kende ik de aantrekkingskracht van de dood

De grot was zwart en hield me gevangen in zijn schaduw

Mijn handen waren gebonden en ik was bang

Ik verliet die plek voordat het woeste duister mijn kern kon infiltreren

Toen ik tevoorschijn kwam, vond ik de zon

En in zijn briljante majesteit voelde ik een kracht die ik niet kon negeren

Ik vond het leuk en ik wilde meer

Tijd draagt ​​het antwoord dat we zoeken

Ergens buiten ons bereik

Het lot heeft niet de volledige controle over mij

Overwin mijn afkomst om erboven uit te stijgen

Eeuwenlang heb ik als slaaf gewerkt, een onderneming van één

Ik heb een toren gebouwd om de glorieuze zon te verduisteren

Hoe meer ik klom, hoe meer mijn twijfels begonnen te groeien

Nu ben ik zo hoog dat ik de aarde beneden niet kan zien

Het rijk dat ik had gesmeed, was opgebouwd uit arrogantie en gedoemd te vallen

Kwaadaardig, een paradox

Maar zelfs in de nasleep van drogredenen betrad ik de grens

De rand van de eeuwige equinox

Tijd draagt ​​het antwoord dat we zoeken

Ergens buiten ons bereik

Zwakte zal niet het beste van mij krijgen

Verzoen mijn nederlaag en stijg erboven uit

Lo, hoewel ik gebroken ben

Ik ben niet langer bang

Lo, hoewel ik gebroken ben

Ik ben niet meer bang

Tijd draagt ​​het antwoord dat we zoeken

Ergens buiten ons bereik

Tijd draagt ​​het antwoord dat we zoeken

Ergens buiten ons bereik

Breek uit de cirkel, ik ben vrij

Dit wordt mijn nalatenschap