Dos Gotas - Pereza

Me dispongo a despegar

Me vale la pena marear

Sangrar, decir, averiar, hacer el torpe

O me da por preguntar

De dónde he salido y qué valdrá

Marcharme lejos, cambiarlo todo por un monte

Quizás seas tú

Quiza el control

Quizá el fruto de un reventón

Quizá lo perro que me vuelvo por la noche

Quizá sea yo, quizá el temor

Quizá el cariño al Rock’n’Roll

O las historias que nos llevan al reproche

Me asusto y corro a pedir perdón

Me pone malo esta situación

Por que siempre al final algo falla

Nos vino a visitar la cruda realidad

Entró sin llamar

Me conformo con bailar

Un rato con la felicidad

Cantarle un blues, meterle mano

Que me de un toque

Empezar a asimilar lo raro que es todo si no estás

Andar así no hay bicho humano que lo enfoque

Quizás seas tú

Quiza el control

Quizá el fruto de un reventón

Quizá lo perro que me vuelvo por la noche

Quizá sea yo, quizá el temor

Quizá el cariño al Rock’n’Roll

O las historias que nos llevan al reproche

Me asusto y corro a pedir perdón

Me pone malo esta situación

Por que siempre al final algo falla

Lo cambio todo y lo hago de un tirón

Lío una vez más, pero al final…

Me asusto y corro a pedir perdón

Me pone malo esta situación

Por que siempre al final algo falla

Nos vino a visitar la cruda realidad

Entró sin llamar

Dos gotas se caen al mar

Una flota, la otra se ahoga

Las dos tiemblan no por igual

Se fue su par, pensó: «that's life»

Me asusto y corro a pedir perdón

Me pone malo esta situación

Por que siempre al final algo falla

Nos vino a visitar la cruda realidad

Entró sin llamar

(Gracias a Alba por esta letra)

Ik sta op het punt om te vertrekken

Ik ben het waard om duizelig te worden

bloeden, vertellen, verknoeien, gek doen

Of moet ik het vragen

Waar kom ik vandaan en wat is het waard

Ga weg, verander alles voor een berg

misschien ben jij het

misschien controle

Misschien de vrucht van een klapband?

Misschien de hond waar ik 's nachts naar toe ga

Misschien ben ik het, misschien de angst

Misschien de liefde van Rock'n'Roll

Of de verhalen die ons tot verwijten leiden

Ik word bang en ren weg om me te verontschuldigen

Deze situatie maakt me ziek

Want uiteindelijk gaat er altijd iets mis

De harde realiteit kwam ons bezoeken

kwam binnen zonder te kloppen

Ik neem genoegen met dansen

Even met geluk

Zing een blues voor hem, leg zijn hand op hem

geef me een aanraking

Begin te beseffen hoe raar alles is als je dat niet bent

Als je zo loopt, is er geen mens die het focust

misschien ben jij het

misschien controle

Misschien de vrucht van een klapband?

Misschien de hond waar ik 's nachts naar toe ga

Misschien ben ik het, misschien de angst

Misschien de liefde van Rock'n'Roll

Of de verhalen die ons tot verwijten leiden

Ik word bang en ren weg om me te verontschuldigen

Deze situatie maakt me ziek

Want uiteindelijk gaat er altijd iets mis

Ik verander alles en doe het in één klap

Nog een keer knoeien, maar uiteindelijk...

Ik word bang en ren weg om me te verontschuldigen

Deze situatie maakt me ziek

Want uiteindelijk gaat er altijd iets mis

De harde realiteit kwam ons bezoeken

kwam binnen zonder te kloppen

Twee druppels vallen in de zee

De ene vloot, de andere verdrinkt

De twee trillen niet gelijk

Zijn paar ging weg, hij dacht: "dat is het leven"

Ik word bang en ren weg om me te verontschuldigen

Deze situatie maakt me ziek

Want uiteindelijk gaat er altijd iets mis

De harde realiteit kwam ons bezoeken

kwam binnen zonder te kloppen

(Met dank aan Alba voor deze teksten)