Truffaut -

Ed ho capito che il cielo è sgombro e parla di te

Ed ho capito che le mie montagne guardano te

E che succede se la notte poi ci schiaccerà

Restiamo fermi o ci spostiamo un po' più in la?

E se domani saremo lontani non mi sposterò

L’amore fugge lontano ed ho perso l’ultimo metrò

Con le tue storie puoi girarci un film come fa Truffaut

Con gli anni in tasca e fra le mani solo un iPhone

Ed ho capito che stanotte tu non tornerai

Ed io resto qui, camera verde com’eri tu

Senza di te l’effetto notte mi schiaccerà

E resto fermo, senza spostarmi, rimango qua

Non farne un dramma è una questione di priorità

I baci rubati e la tua voglia di novità

E se domani saremo lontani non mi sposterò

L’amore fugge lontano ed ho perso l’ultimo metrò

Con le tue storie puoi girarci un film come fa Truffaut

Con gli anni in tasca e fra le mani solo un iPhone

E se domani saremo lontani non mi sposterò

L’amore fugge lontano ed ho perso l’ultimo metrò

Con le tue storie puoi girarci un film come fa Truffaut

Con gli anni in tasca e fra le mani solo un iPhone

Ed ora lasciami, ti prego lasciami qui

Adesso lasciami, ti ho detto lasciami qui

Le tue promesse puoi anche non scriverle più

Tanto non bastano come non basti mai tu

È già mattina ed io ormai non respiro più

Spengo la camera au prochain rendez-vous

Ed ora lasciami, ti prego lasciami qui

Che è tutto inutile, siamo alla fine del film

En ik begreep dat de lucht helder is en over jou sprak

En ik begreep dat mijn bergen naar jou kijken

En wat gebeurt er als de nacht ons verplettert

Blijven we stil of gaan we een beetje verder?

En als we morgen ver weg zijn, zal ik niet verhuizen

Liefde rent weg en ik heb de laatste metro gemist

Met je verhalen kun je een film maken zoals Truffaut dat doet

Met de jaren op zak en alleen een iPhone in je handen

En ik begreep dat je vanavond niet terugkomt

En ik blijf hier, groene kamer zoals jij was

Zonder jou zal het nachteffect me verpletteren

En ik blijf stil, zonder te bewegen, ik blijf hier

Er geen drama van maken is een kwestie van prioriteiten

Gestolen kusjes en je verlangen naar nieuwigheid

En als we morgen ver weg zijn, zal ik niet verhuizen

Liefde rent weg en ik heb de laatste metro gemist

Met je verhalen kun je een film maken zoals Truffaut dat doet

Met de jaren op zak en alleen een iPhone in je handen

En als we morgen ver weg zijn, zal ik niet verhuizen

Liefde rent weg en ik heb de laatste metro gemist

Met je verhalen kun je een film maken zoals Truffaut dat doet

Met de jaren op zak en alleen een iPhone in je handen

En laat me nu achter, laat me hier alsjeblieft

Laat me nu, ik zei, laat me hier achter

U kunt zelfs stoppen met het schrijven van uw beloften

Ze zijn niet genoeg, want je bent nooit genoeg

Het is al ochtend en ik kan niet meer ademen

Ik zet de camera au prochain rendez-vous uit

En laat me nu achter, laat me hier alsjeblieft

Dat het allemaal zinloos is, we zijn aan het einde van de film