June -

This space starts out empty and I know it can’t hurt more than it already does

And it all falls down around me and hits me in the face and falls onto the

ground

And I wish that I could understand why I’m so upset to see these things I’ll

never have

My hands shake with anger and my eyes fill up with tears that taste like salt

And it’s hard to get up;

too hard to pick myself up off the ground

Laughing at me, if I could

Wondering by myself, if I could

I was lost at sea and you let me drown

To walk for miles, let the rain soak me until I smile

It’s getting late, but I don’t mind

I’m holding onto hands as drenched as mine and for the first time in my life

I want to cry and laugh at the same time

And I’m happy because this space has been filled by her

How could you say no, you should have come over and kissed me

Deze ruimte begint leeg en ik weet dat het niet meer pijn kan doen dan het al doet

En het valt allemaal om me heen naar beneden en raakt me in het gezicht en valt op de

grond

En ik wou dat ik kon begrijpen waarom ik zo boos ben om deze dingen te zien

nooit gehad

Mijn handen trillen van woede en mijn ogen vullen zich met tranen die naar zout smaken

En het is moeilijk om op te staan;

te moeilijk om mezelf van de grond op te tillen

Om me uit te lachen, als ik kon

Ik vroeg me af of ik dat zou kunnen

Ik was verdwaald op zee en je liet me verdrinken

Om kilometers te lopen, laat de regen me doorweekt tot ik glimlach

Het wordt laat, maar dat vind ik niet erg

Ik houd handen vast die net zo doorweekt zijn als de mijne en voor het eerst in mijn leven

Ik wil tegelijkertijd huilen en lachen

En ik ben blij omdat deze ruimte door haar is opgevuld

Hoe kon je nee zeggen, je had naar me toe moeten komen om me te kussen