A Reason Unseen - Pellek

A reason unseen in a dream waiting to be dreamed

Cries out from the withered husk of this man

Unremembered and buried on a shoal of memory:

A little boy lost in a distant tide of time run aground

Clutches his covers and prays in the night

Sings a soft song for his mother and an imagined friend

A self-imposed view through the space between the bars

Of who we are and who we think we are

Reveals all that remains to be seen in the windows to his soul;

And now separated still, incapable of fight or flight

He chooses to detach, disengage and

Disappear once again in his marvelous method of reclusion

Een ongeziene reden in een droom die wacht om gedroomd te worden

Huilt van de verdorde schil van deze man

Niet herinnerd en begraven op een school geheugen:

Een kleine jongen die verdwaald is in een verre vloed van tijd loopt vast

Klampt zich vast aan zijn dekens en bidt in de nacht

Zingt een zacht liedje voor zijn moeder en een ingebeelde vriend

Een zelfopgelegde blik door de ruimte tussen de tralies

Van wie we zijn en wie we denken dat we zijn

onthult alles wat nog te zien is in de vensters voor zijn ziel;

En nu nog steeds gescheiden, niet in staat om te vechten of te vluchten

Hij kiest ervoor om los te koppelen, los te koppelen en

Weer verdwijnen in zijn wonderbaarlijke methode van afzondering