Playing God - Pedestrian

We retreat to cubbyholes, full of invention

But We fall short for we are obsessed with our possessions

We relive all that we can, take it in and swim

But we fall short for we are possessed by our obsessions

And I’m vamping out in leisurely walls of denial

I hide from the smog

I run for the door

Let’s play house, white picket fences

Let’s play dead, let’s play god and enjoy the view

We are spinning out of control, it’s probably so

Oh, But I don’t mind

It doesn’t affect this opportunity to present myself to me

So what for this clear blue sky

So what for the love at hand

It’s trembling

From caffeine

I’m vamping out in excess overload

I hide from this world

I run to myself

Tell me how did we get this far if no one understands

I hide from myself

I run to the world

Tell me how did we come this far if we don’t understand

We trekken ons terug in holletjes vol vindingrijkheid

Maar we schieten tekort, want we zijn geobsedeerd door onze bezittingen

We herbeleven alles wat we kunnen, nemen het in ons op en zwemmen

Maar we schieten tekort, want we zijn bezeten door onze obsessies

En ik ben aan het vampieren in ontspannen muren van ontkenning

Ik verberg me voor de smog

Ik ren naar de deur

Laten we huis spelen, witte houten hekken

Laten we dood spelen, laten we god spelen en genieten van het uitzicht

We draaien uit de hand, dat is waarschijnlijk zo

Oh, maar ik vind het niet erg

Het heeft geen invloed op deze mogelijkheid om mezelf aan mij te presenteren

Dus wat voor deze heldere blauwe lucht

Dus wat voor de liefde bij de hand

Het trilt

Van cafeïne

Ik knal uit in overmatige overbelasting

Ik verstop me voor deze wereld

Ik ren naar mezelf

Vertel me hoe we zo ver zijn gekomen als niemand het begrijpt

Ik verstop me voor mezelf

Ik ren naar de wereld

Vertel me hoe we zo ver zijn gekomen als we het niet begrijpen