Bars 1 - Pay

Estuve años buscando la rima mas prolija

Ahora solo quiero todo para mi hija

Volvi para demostrar que mi motivacion sigue fija

Que es dificil andar derecho cuando la vida va en zig zag

Mis planes cambian, constantemente

Mi vida es un tobogan y estoy subiendo de frente

Quise cambiar de aire, pero el aire cambia la gente

Cada vez que respiro da un giro mi mente

Crecio mi pensamiento critico

Por estar rodeado, de circulos politicos

No creo en ninguno, pero soy mas analitico

Yo no escucho nada de eso, que hablan mierdo y de lo tipico

Me importa el mensaje, sin olvidar lo ritmico

Dame ese boom bap, un bajo que retumba

Golpes sucios salidos de la penumbra

Sonidos perdidos para que descubras

Soy del 92, bro ese mic pasamelo

Que esa mierda sigue viva really, nunca se murio

Soy mi propio God, no podran decir que no

Voy directo pa los 30 y continuo haciendolo

Estoy cansado de vivir de esas mijagas

Quiero parte de esa torta, esta afilando mi navaja

Desde mis 14 mi mente no se relaja

Tengo mil noches de insomnios dibujando la jugada

Millones de carcajadas y de caras desencajadas

Con la jeta partida y de partes no registradas

Mi cabeza en la salida, mi cuerpo esta en la entrada

Sigo escribeindo mi vida, para no olvidarme nada

Ik heb jaren gezocht naar het langste rijm

Nu wil ik gewoon alles voor mijn dochter

Ik kwam terug om te laten zien dat mijn motivatie nog steeds vaststaat

Dat het moeilijk is om recht te lopen als het leven zigzaggend gaat

Mijn plannen veranderen voortdurend

Mijn leven is een glijbaan en ik ga vooraan

Ik wilde lucht veranderen, maar lucht verandert mensen

Elke keer als ik adem, draait mijn geest

Mijn kritische denken groeide

Omringd door politieke kringen

Ik geloof er niet in, maar ik ben meer analytisch

Ik luister daar niet naar, ze praten poep en typisch

Ik geef om de boodschap, zonder de ritmiek te vergeten

Geef me die boom bap, een dreunende bas

Vuile schoten uit de duisternis

Verloren geluiden om te ontdekken

Ik ben van 92, broer die microfoon geef het aan mij door

Die shit leeft nog echt, het is nooit doodgegaan

Ik ben mijn eigen God, ze kunnen geen nee zeggen

Ik ga meteen naar 30 en ik blijf het doen

Ik ben het beu om op die mijaga's te leven

Ik wil een deel van die cake, het slijpt mijn scheermes

Sinds mijn 14e is mijn geest niet meer ontspannen

Ik heb duizend slapeloze nachten als ik het stuk teken

Miljoenen gelach en geschokte gezichten

Met het gebroken gezicht en niet-opgenomen delen

Mijn hoofd bij de uitgang, mijn lichaam bij de ingang

Ik blijf mijn leven schrijven, om niets te vergeten