Catherine 1956 - Paws

She wasn’t only just my mother;

she was my friend, a good friend.

She had only just begun to live.

It’s unfair 'cause she worked hard for it.

We spent 18 full years under the same roof.

That sounds like a long time, but it’s not.

I would trade anything for one full day

To just sit and hear her voice again.

So I sat and I twiddled my thumbs when you told me to be strong.

«It's the only certain thing in this life, so be a big boy because,

Life goes on.

You can’t live your life in fear.

Do something for me and get out of this town

'Cause there’s nothing for you here."

She never had to tell me twice, she was intelligent.

I promised that I’d keep my word, so I will.

She gave good advice, the best that I have known.

She said «it's not the dead I’m afraid of… it's the living I fear.»

And if a kid at school had broken my arm or a girl had smashed my heart.

She would hold me and tell me That «it was their loss"and to «toughen up because,

Life goes on.

You can’t live your life in fear.

Do something for me and get out of this town

'Cause there’s nothing for you here."

Ze was niet alleen mijn moeder;

ze was mijn vriend, een goede vriendin.

Ze was nog maar net begonnen te leven.

Het is oneerlijk, want ze heeft er hard voor gewerkt.

We hebben 18 volle jaren onder hetzelfde dak doorgebracht.

Dat klinkt als een lange tijd, maar dat is het niet.

Ik zou alles inruilen voor een hele dag

Om gewoon te gaan zitten en haar stem weer te horen.

Dus ik zat en ik draaide met mijn duimen toen je zei dat ik sterk moest zijn.

«Het is het enige zekere in dit leven, dus wees een grote jongen, want

Het leven gaat voort.

Je kunt je leven niet in angst leven.

Doe iets voor mij en ga weg uit deze stad

Want hier is niets voor jou."

Ze hoefde me nooit twee keer te vertellen, ze was intelligent.

Ik heb beloofd dat ik mijn woord zou houden, dus dat zal ik ook doen.

Ze gaf goed advies, het beste dat ik ken.

Ze zei: "het zijn niet de doden waar ik bang voor ben... het zijn de levenden waar ik bang voor ben."

En als een kind op school mijn arm had gebroken of een meisje mijn hart had gebroken.

Ze hield me vast en vertelde me dat "het hun verlies was" en dat ze harder moest worden omdat,

Het leven gaat voort.

Je kunt je leven niet in angst leven.

Doe iets voor mij en ga weg uit deze stad

Want hier is niets voor jou."