War -

Han Mi:

Jane and the fairy were shown a tunnel leading up and away, towards the city of

New Albion, where the attack by the Cascadian Alliance was beginning

Climbing out of the tunnels…

Fairy:

The race we run is fighting, dizzy and exciting the bonnies bump and never bow.

Jane:

Well you’re in a good mood

Fairy:

I love the dwarves!

More dwarves!

Jane:

It’s nice to see you smile.

You have a wonderful smile

Fairy:

You’re sweet Miss. I thought humans were all sucky til i met you.

Oh, i think we’re here

Han: Jane and the fairy emerged from a tunnel near the New Albion waterfront…

Jakob:

The Hellhounds come a riding, we strike like lightning and the race we run is

frightening

Han:

Dammit!

Jane:

Dammit!

How did they find us?

Han:

How did they find them?

Lloyd:

Probably a fae aura tracking mechanism

Raven:

Convenient plot device.

Does it matter?

Jane:

My city!

They’re attacking my city!

Fairy:

Oh Miss, i’m so sorry.

What do we do?

Jane:

We need to get to Xandoria and hope the Singularity is still on schedule

Fairy:

Where are my people?

Jane:

They’ll be there

Lloyd:

Stay calm.

Adapt.

Finesse

Han:

Fortunately they don’t see the two girls

Jakob:

There they are!

Han:

Oh come on!

They fire at the pair, one of the blasts piercing Jane’s wings…

no, it doesn’t pierce Jane’s wing (noise begins), okay!

never mind…

uhm, ok, so Jane and the fairy manage to flee anyway…

Jakob:

They’re hurt!

We’ve got em

Han:

What do i do?

Lloyd:

Okay, stop.

Don’t contradict the narrative, if you break it all is for naught.

Creative solutions.

Creative solutions

Han:

Circles never stop themselves

All you chase and all you’ve held

All the pain that you have known

The time has come to let it go

Jakob:

Finish them!

Han:

Dammit!

Raven:

It’s not like worked last time either

Lloyd:

Don’t panic

Raven:

Allow me

The city is alight with bombs and fighting.

A rogue explosive flies in out of

nowhere, detonating close by the shocked unit.

Jane and the fairy,

covered by ash and debris escape into the smoke

Han: The city is alight with bombs and fighting.

A rogue explosive flies in out

of nowhere, detonating close by the shocked unit.

Jane and the fairy,

covered by ash and debris escape into the smoke

Thank you

Raven:

I will always have your back when you need it.

No matter my past sins and

personal… challenges, i can and be will someone supportive and loving to you

Han: Now?

You’re going to do this now?

Lloyd:

You’re losing the narrative.

Get it back before it’s out of your grasp

Han: They all run frantically through the exploding chaos towards the park

The two sides throw everything they have at one another.

The waves of attack

keep coming and New Albion starts to buckle under the savage invasion

As a new wave of invaders breech the city’s defenses, the Mayor picks up a

grenade launcher and steps out to meet them.

And so the mayor dies protecting

the city she loves

The Mayor:

You always go down fighting

You gotta show some grit

You gotta hold your ground

You gotta go down with the ship

You don’t cry for mercy

You don’t play the gimp

It’s a world of bastards

And you never ever let them win

You don’t beg and cower

You don’t cry for help

It’s up to you, girls

To send them straight to hell

Han Mi:

Jane en de fee kregen een tunnel te zien die omhoog en weg leidde, naar de stad

New Albion, waar de aanval door de Cascadian Alliance begon

Uit de tunnels klimmen...

Fee:

De race die we lopen is vechten, duizelig en opwindend, de bonnies botsen en buigen nooit.

Jane:

Nou, je bent in een goed humeur

Fee:

Ik hou van de dwergen!

Nog meer dwergen!

Jane:

Het is leuk om je te zien lachen.

Je hebt een geweldige glimlach

Fee:

Je bent een lieve juffrouw. Ik dacht dat mensen allemaal suf waren totdat ik je ontmoette.

Oh, ik denk dat we hier zijn

Han: Jane en de fee kwamen uit een tunnel bij de waterkant van New Albion...

Jakob:

De Hellhounds komen rijden, we slaan toe als de bliksem en de race die we lopen is

beangstigend

Han:

Verdomme!

Jane:

Verdomme!

Hoe hebben ze ons gevonden?

Han:

Hoe hebben ze die gevonden?

Lloyd:

Waarschijnlijk een fae-aura-volgmechanisme

Raaf:

Handig plotapparaat.

Maakt het uit?

Jane:

Mijn stad!

Ze vallen mijn stad aan!

Fee:

Oh mevrouw, het spijt me zo.

Wat doen we?

Jane:

We moeten naar Xandoria en hopen dat de Singularity nog steeds op schema ligt

Fee:

Waar zijn mijn mensen?

Jane:

Ze zullen er zijn

Lloyd:

Blijf kalm.

Aanpassen.

Finesse

Han:

Gelukkig zien ze de twee meisjes niet

Jakob:

Daar zijn ze!

Han:

Oh kom op!

Ze schieten op het paar, een van de ontploffingen die Jane's vleugels doorboren...

nee, het doorboort Jane's vleugel niet (het geluid begint), oké!

laat maar…

uhm, ok, dus Jane en de fee slagen er toch in om te vluchten...

Jakob:

Ze zijn gewond!

We hebben em

Han:

Wat zal ik doen?

Lloyd:

Oké, hou op.

Spreek het verhaal niet tegen, als je het breekt, is alles voor niets.

Creatieve oplossingen.

Creatieve oplossingen

Han:

Kringen stoppen zichzelf nooit

Alles wat je achtervolgt en alles wat je hebt vastgehouden

Alle pijn die je hebt gekend

Het is tijd om het los te laten

Jakob:

Maak ze af!

Han:

Verdomme!

Raaf:

Het is ook niet zoals de vorige keer gewerkt

Lloyd:

Geen paniek

Raaf:

Sta me toe

De stad staat in brand met bommen en gevechten.

Een malafide explosief vliegt uit

nergens, ontploffen in de buurt van de geschokte eenheid.

Jane en de fee,

bedekt met as en puin ontsnappen in de rook

Han: De stad barst van de bommen en gevechten.

Een malafide explosief vliegt naar buiten

van nergens, ontploffend dichtbij de geschokte eenheid.

Jane en de fee,

bedekt met as en puin ontsnappen in de rook

Dank u

Raaf:

Ik sta altijd voor je klaar wanneer je het nodig hebt.

Ongeacht mijn zonden uit het verleden en

persoonlijke… uitdagingen, ik kan en zal iemand zijn die je steunt en liefheeft

Han: Nu?

Ga je dit nu doen?

Lloyd:

Je verliest het verhaal.

Haal het terug voordat het buiten je bereik ligt

Han: Ze rennen allemaal verwoed door de exploderende chaos richting het park

De twee partijen gooien alles wat ze hebben naar elkaar.

De golven van aanval

blijf komen en New Albion begint te bezwijken onder de woeste invasie

Terwijl een nieuwe golf van indringers de verdedigingswerken van de stad doorbreekt, pakt de burgemeester een:

granaatwerper en stapt uit om ze te ontmoeten.

En dus sterft de burgemeester beschermend

de stad waar ze van houdt

De burgemeester:

Je gaat altijd vechtend ten onder

Je moet wat pit laten zien

Je moet voet bij stuk houden

Je moet met het schip naar beneden gaan

Je huilt niet om genade

Je speelt niet de gimp

Het is een wereld van klootzakken

En je laat ze nooit winnen

Je smeekt en krimpt niet ineen

Je huilt niet om hulp

Het is aan jou, meiden

Om ze rechtstreeks naar de hel te sturen