Return -

Jane:

Home, i wish i was home again

Somewhere i could lay my head on down

Home, i wish i was home again

Somewhere safe, to set my burdens down

Shanty Town Residents:

We’ve got flesh that’s been remodeled

Bodies you will not believe

We’ve got claws and wings all kinds of things

Grotesque and odd and sweet

We’ve got bones in shapes unheard of

Tech that you could never hack

And someone’s been sleeping in our bed

And we’ve come to take it back

Han Mi:

A group of soldiers surrounded Jane.

She knelt down on one knee,

hand touching the ground

She looked up at them.

And smiled

Jane:

Home, i wish i was home again

Somewhere i could lay my head on down

Home, i wish i was home again

Somewhere safe, to set my burdens down

You cannot have it

You cannot take our home

You cannot have it

You go one day alone

You cannot have it

You cannot take our home

You cannot have it

You go one day alone

Shanty Town Residents:

We are flesh that is the future we are hybrid and tech and bone

This park is sovereign country and its borders they are closed

We are made of flesh and magic and a little part machine

We will paint right here a new land such as you have never seen

We are bio evolution we are science gone insane

We are things you couldn’t dream of nor the gods to which you pray

We’re the next step of the species, we’re the future being born

And this border you don’t cross unless your children want to join

Han Mi:

Thus, did the victorious refugees form the independent colony of Xandoria

within the borders of the central New Albion park, led by their warrior cyborg

princess, Jane

Jane:

Thuis, ik wou dat ik weer thuis was

Ergens waar ik mijn hoofd op kan leggen

Thuis, ik wou dat ik weer thuis was

Ergens veilig, om mijn lasten neer te leggen

Inwoners van de sloppenwijk:

We hebben vlees dat is verbouwd

Lichamen die je niet zult geloven

We hebben van alles klauwen en vleugels

Grotesk en vreemd en lief

We hebben botten in ongekende vormen

Technologie die je nooit zou kunnen hacken

En er heeft iemand in ons bed geslapen

En we zijn gekomen om het terug te nemen

Han Mi:

Een groep soldaten omsingelde Jane.

Ze knielde op één knie,

hand die de grond raakt

Ze keek naar hen op.

En glimlachte

Jane:

Thuis, ik wou dat ik weer thuis was

Ergens waar ik mijn hoofd op kan leggen

Thuis, ik wou dat ik weer thuis was

Ergens veilig, om mijn lasten neer te leggen

Je kunt het niet hebben

Je kunt ons niet mee naar huis nemen

Je kunt het niet hebben

Je gaat een dag alleen

Je kunt het niet hebben

Je kunt ons niet mee naar huis nemen

Je kunt het niet hebben

Je gaat een dag alleen

Inwoners van de sloppenwijk:

We zijn vlees, dat is de toekomst, we zijn hybride en technisch en bot

Dit park is een soeverein land en de grenzen zijn gesloten

We zijn gemaakt van vlees en magie en een kleine machine

We zullen hier een nieuw land schilderen zoals je nog nooit hebt gezien

We zijn bio-evolutie, we zijn gek geworden wetenschap

We zijn dingen waar je niet van kunt dromen, noch de goden waar je voor bidt

Wij zijn de volgende stap van de soort, wij zijn de geboren toekomst

En deze grens ga je niet over, tenzij je kinderen mee willen doen

Han Mi:

Zo vormden de zegevierende vluchtelingen de onafhankelijke kolonie Xandoria

binnen de grenzen van het centrale New Albion-park, geleid door hun krijgerscyborg

prinses, Jane