Exodus -

Im sorry that i failed you one more time

Im sorry that it broke down in a blaze of pain and fire

And when in that one moment you needed that last line

Im sorry that i failed you one more time

Han:

Nearby in the park was a covered hole leading underground.

It had existed long,

long before the shanty town, and the park’s denizens knew to go to it in just

such a situation.

They had just opened it when Xander arrived, and they all

threw themselves into the hole, down into the darkness

Jane:

One day you will wake

Not knowing what is coming

Not knowing how the day will end that day

When it’s done, ruin comes

And loss it will surround you

There’ll be tears in the dark

And all you fear will hound you

And you’ll cry away

You’ll cry, you’ll cry today

Lloyd:

I wouldn’t go that way if I were you.

That way leads to dwarves and a wheel and

I doubt you want to mess about with them.

I once lived in these tunnels for

some years and if you’re open to advice, if you go down that way you’ll arrive

at a dark stone gate.

Past that… Well, I’ll admit, the faerie realms are

not for everybody but you seem to be functioning under limited options

That pouch of sand the girl is carrying, you’ll need that when you reach the

gate.

All of you will need to ingest a small amount, but once you do,

you’ll be able to cross through.

I sincerely wish you good luck and I’m sorry

things have to go the way they will

Han Mi:

The refugees staggered through the tunnels, soldiers behind them.

As they neared the stone gate, Jane, the broken cyborg, finally passed out.

The remains of her human limbs were mangled and drenched in blood and she

could take no more

Xander:

Im sorry then i failed you one more time

All the things i love the most, i cannot keep alive

And just to see you kept from hurt id rather id have died

Im sorry then i failed you one more time

Han Mi:

And so, 30 ragged and desperate refugees passed through the dark stone gate,

into the faerie realm

Het spijt me dat ik je nog een keer heb gefaald

Het spijt me dat het kapot ging in een uitbarsting van pijn en vuur

En toen je op dat ene moment die laatste regel nodig had

Het spijt me dat ik je nog een keer heb gefaald

Han:

Vlakbij in het park was een overdekt gat dat ondergronds leidde.

Het bestond al lang,

lang voor de sloppenwijk, en de bewoners van het park wisten er in slechts

een dergelijke situatie.

Ze hadden het net geopend toen Xander arriveerde, en ze allemaal

wierpen zich in het gat, in de duisternis

Jane:

Op een dag word je wakker

Niet weten wat er gaat komen

Niet wetend hoe de dag die dag zal eindigen

Als het klaar is, komt de ondergang

En verlies zal je omringen

Er zullen tranen zijn in het donker

En alles waar je bang voor bent, zal je achtervolgen

En je zult huilen

Je zult huilen, je zult vandaag huilen

Lloyd:

Ik zou niet die kant op gaan als ik jou was.

Die manier leidt tot dwergen en een wiel en

Ik betwijfel of je met ze wilt rotzooien.

Ik heb ooit in deze tunnels gewoond voor

een paar jaar en als je openstaat voor advies, als je die kant opgaat, kom je aan

bij een donkere stenen poort.

Voorbij dat... Nou, ik geef toe, de elfenrijken zijn...

niet voor iedereen, maar je lijkt te functioneren met beperkte opties

Dat zakje zand dat het meisje bij zich heeft, dat heb je nodig als je bij de

poort.

U moet allemaal een kleine hoeveelheid innemen, maar als u dat eenmaal doet,

u kunt oversteken.

Ik wens je oprecht veel succes en het spijt me

dingen moeten gaan zoals ze willen

Han Mi:

De vluchtelingen strompelden door de tunnels, soldaten achter hen.

Toen ze de stenen poort naderden, viel Jane, de kapotte cyborg, eindelijk flauw.

De overblijfselen van haar menselijke ledematen waren verminkt en doordrenkt met bloed en ze...

kon niet meer aan

Xander:

Het spijt me, dan heb ik je nog een keer gefaald

Alle dingen waar ik het meest van hou, kan ik niet in leven houden

En gewoon om te zien dat je niet gekwetst bent, in plaats van dat je bent overleden

Het spijt me, dan heb ik je nog een keer gefaald

Han Mi:

En zo gingen 30 haveloze en wanhopige vluchtelingen door de donkere stenen poort,

naar het elfenrijk