Djöflasnaran - Pascal Pinon

Eitt sinn ég fann þessa ógnarþrá

Að vera eitt og skilja við annað

Hugurinn tók mig og ég fór að sjá

Allt sem ég vildi og þráði var bannað

Því tíminn stríðir á móti mér

Og engu fæ ég um neitt að ráða

Eitt sár er gróið og annað er

Að vaxa og dafna þar inn í mér

Svo langt er liðið af lífinu

Að ekki er nema von að mér hraki

Ég reyni að gleyma, það sorglega er

Að enn kann ég ei að sleppa taki

En hjartað ræður og hjartað fer

Ávallt sínar eigin leiðir

Og hvað sem verður og hvað sem ber

Vonin vakir og lifir í mér

Een keer voelde ik de drang om te dreigen

Om de een te zijn en de ander te begrijpen

De geest nam me mee en ik ging kijken

Alles wat ik wilde en wilde was verboden

Omdat de tijd tegen me is

En ik heb nergens controle over

De ene wond is genezen en de andere is

Om daar in mij te groeien en te bloeien

Tot nu toe is het leven voorbij

Dat er alleen maar hoop is op mijn herstel

Ik probeer het te vergeten, het is triest

Dat ik nog steeds niet weet hoe ik los moet laten

Maar het hart regeert en het hart gaat

Altijd hun eigen manier

En wat er ook gebeurt en wat er ook gebeurt

Hoop ontwaakt en leeft in mij