Frostbite -

Vanishing points and midnight horizons,

Herald another night.

Without you by my side.

Bring me the light,

Bring me the dawn,

Bring me another day.

But further, from your arms.

And this world is frozen,

And my limbs so numb.

Feel the Frostbite.

Exceed all hope of coming back alive.

And these roads we’ve chosen,

Leave our hearts so numb.

As another day,

Sets in teeth,

Ready to strike.

But there will be no dawn,

At these hours.

I find my mind,

Turns itself in circles,

Reigniting the worst of fears,

And leaving others to the cold.

Powerless.

I’m afraid to lose,

These thoughts of you.

Please leave me the scars,

Just leave me the scars.

Wake (Wake),

These are the hours left to ghosts.

These are the times,

reason fails to reach

These are the places,

For which echoes fail to return.

And Solitude runs hand in hand with,

Disaster.

And this world is frozen,

And my limbs so numb.

Feel the Frostbite.

Exceed all hope of coming back alive.

And these roads we’ve chosen,

Leave our hearts so numb.

So I’ll salvage what little hope I can,

From the sun.

Still I’m choking on the words,

I should’ve said,

1,000 times.

And I’m cursing every memory,

And I’m holding on until,

There’s nothing left to save.

Every scar,

Let Every scar still bare your name.

Every scar still bares an angel’s face.

An angel’s face.

And still I chase,

I chase the sun.

And still I chase,

I chase the sun

Verdwijnpunten en middernachthorizons,

Een nieuwe nacht inluiden.

Zonder jou aan mijn zijde.

Breng me het licht,

Breng me de dageraad,

Breng me nog een dag.

Maar verder, uit je armen.

En deze wereld is bevroren,

En mijn ledematen zijn zo gevoelloos.

Voel de bevriezing.

Overtref alle hoop om levend terug te komen.

En deze wegen die we hebben gekozen,

Laat ons hart zo verdoofd achter.

Als een andere dag,

Zet in tanden,

Klaar om toe te slaan.

Maar er zal geen dageraad zijn,

Op deze uren.

ik vind mijn geest,

Draait zichzelf in cirkels,

De ergste angsten weer aanwakkeren,

En anderen in de kou laten staan.

Machteloos.

Ik ben bang om te verliezen,

Deze gedachten over jou.

Laat me alsjeblieft de littekens achter,

Laat me de littekens maar.

Wakker (Wakker),

Dit zijn de uren die nog over zijn voor spoken.

Dit zijn de tijden,

reden kan niet worden bereikt

Dit zijn de plaatsen,

Waarvoor echo's niet terugkeren.

En Eenzaamheid gaat hand in hand met,

Ramp.

En deze wereld is bevroren,

En mijn ledematen zijn zo gevoelloos.

Voel de bevriezing.

Overtref alle hoop om levend terug te komen.

En deze wegen die we hebben gekozen,

Laat ons hart zo verdoofd achter.

Dus ik zal het beetje hoop dat ik kan redden,

Van de zon.

Toch stik ik in de woorden,

Ik had moeten zeggen,

1000 keer.

En ik vervloek elke herinnering,

En ik houd vol tot,

Er valt niets meer op te slaan.

elk litteken,

Laat elk litteken nog steeds je naam dragen.

Elk litteken laat nog steeds het gezicht van een engel zien.

Het gezicht van een engel.

En toch jaag ik,

Ik volg de zon.

En toch jaag ik,

Ik volg de zon