Five Months -

The night creeps through my bones with a winter’s chill, sending shivers down

my spine

Like cold hands across my skin

Five months have passed and taken with them every sense of warmth

Until my blood ran cold and life stood still

And still I hold my breath, counting the nights I’ve stood with my heart in hand

And still I hold my breath, counting the nights.

Waiting for silence to break me down again

If only you could see

See it in my eyes how much it means

Your touch, Your smile

To a heart that’s beat has long since given out and given in The night opens wide, swallowing every sense

Embracing me with emptiness

The hours have become irritations, and I find myself reduced to life’s imitation

How can we truly say that we are alive

When everything I see in me is screaming

How can we truly say that we are alive

When everything I see in me is screaming otherwise?

It’s screaming otherwise

Cause five months have passed and taken with them every sense of warmth

Until my blood ran cold and life stood still

The hours have become irritations, and I find myself reduced to life’s imitation

De nacht kruipt door mijn botten met een winterse kou, rillingen naar beneden

mijn ruggengraat

Als koude handen over mijn huid

Vijf maanden zijn verstreken en hebben elk gevoel van warmte met zich meegedragen

Tot mijn bloed koud werd en het leven stil stond

En nog steeds houd ik mijn adem in, terwijl ik de nachten tel die ik heb gestaan ​​met mijn hart in de hand

En toch houd ik mijn adem in, terwijl ik de nachten tel.

Wachten op stilte om me weer te breken

Kon je maar zien

Zie het in mijn ogen hoeveel het betekent

Jouw aanraking, jouw glimlach

Aan een hart dat al lang klopt en heeft opgegeven De nacht gaat wijd open en slikt elk zintuig in

Mij ​​omarmen met leegte

De uren zijn irritaties geworden en ik merk dat ik ben teruggebracht tot de imitatie van het leven

Hoe kunnen we echt zeggen dat we leven?

Als alles wat ik in me zie schreeuwt

Hoe kunnen we echt zeggen dat we leven?

Wanneer alles wat ik in mij zie anders schreeuwt?

Het schreeuwt anders

Omdat er vijf maanden zijn verstreken en elk gevoel van warmte met zich mee heeft genomen

Tot mijn bloed koud werd en het leven stil stond

De uren zijn irritaties geworden en ik merk dat ik ben teruggebracht tot de imitatie van het leven