Blackout -

Tragedy.

Another day lies broken and lost.

A shattered life cuts the pulse of acceptance.

And all I want is to be something more then this.

Another day lies broken and lost.

A shattered life cuts the pulse of Acceptance.

And all I want is to be anything but this.

Sleepless nights spent screaming for answers.

Cursing sweet venom at a wretched future.

An open casket stained with hope.

Laced with deceit and treachery.

An existence I only wish to forget.

Why do I always regret?

Those words leave the taste of blood.

Forget my face.

Just bury everything.

Why do I always let it go?

'cause I’ve let it slip away between my finger tips.

I’ve tried so fucking hard and still I could never gain a true understanding.

Chocking at our misery.

Splinters of failure cut like glass.

And I’m sick of just pouring myself out into careless hands.

Choking on our misery.

Splinters of failure cut like glass.

But I’ll put it to rest tonight in the hope that maybe I wont have to wake.

Ill put it all to rest tonight.

Forget my face

Tragedie.

Een andere dag ligt gebroken en verloren.

Een verbrijzeld leven snijdt de pols van acceptatie.

En alles wat ik wil is iets meer zijn dan dit.

Een andere dag ligt gebroken en verloren.

Een verbrijzeld leven snijdt de pols van acceptatie.

En alles wat ik wil is alles behalve dit te zijn.

Slapeloze nachten doorgebracht schreeuwend om antwoorden.

Vervloekt zoet gif op een ellendige toekomst.

Een open kist vol hoop.

Doorspekt met bedrog en verraad.

Een bestaan ​​dat ik alleen maar wil vergeten.

Waarom heb ik altijd spijt?

Die woorden laten de smaak van bloed achter.

Vergeet mijn gezicht.

Begraaf gewoon alles.

Waarom laat ik het altijd los?

omdat ik het tussen mijn vingertoppen heb laten wegglippen.

Ik heb zo verdomd hard mijn best gedaan en toch kon ik nooit een echt begrip krijgen.

Verstikkend door onze ellende.

Splinters van mislukking snijden als glas.

En ik ben het zat om mezelf alleen maar in onvoorzichtige handen uit te storten.

Verstikking in onze ellende.

Splinters van mislukking snijden als glas.

Maar ik zal het vannacht laten rusten in de hoop dat ik misschien niet wakker hoef te worden.

Ik zal het vanavond allemaal laten rusten.

Vergeet mijn gezicht