Forging Sympathy - Paradise Lost

A mass of breathing souls

For times are desolate

Passing judgement on my sentence

As I perceive my dying day

Gime me a promise.

The word I will never hear

Sympathies forging, stalling in me

I’m closing all the doors

While my frown remians

Until I reach my golden haven

I’ll let the sadness pass my way

Preaching the words of angels, to a darker side of man

My halo’s fading with all the sin I deal

Have I been banished, 'a fogery'

Sear, the tender feeling as my solar glow dies

And I’m waiting for my sweet hell

Een massa ademende zielen

Want de tijden zijn troosteloos

Een oordeel vellen over mijn zin

Zoals ik mijn sterfdag waarneem

Beloof me een belofte.

Het woord dat ik nooit zal horen

Sympathie smeden, vastlopen in mij

Ik sluit alle deuren

Terwijl mijn frons remians

Totdat ik mijn gouden haven bereik

Ik laat het verdriet op mijn pad komen

De woorden van engelen prediken, tot een donkere kant van de mens

Mijn aureool vervaagt met alle zonden die ik begaan

Ben ik verbannen, 'een nevel'

Sear, het tedere gevoel als mijn zonnegloed sterft

En ik wacht op mijn lieve hel