Journey's End - Paradigma

It’s wonderful;

Darkness is my bride

This shrine overwhelms me

As I become one with my own fate

Through the inverted land I journey

Where the seas of joy fall

From the eclipse of blackness

Some soothing darkness crawls up my spine

This truth overwhelms me

The heart of my soul unveiled

Such perfection

Mortals seldom do encounter

The end, some sort of beginning

…My journey is at an end…

The key to happiness

The hope of beyond

Is but a delusion

…I go…

…Far away to seek

…My coming, the truth

…Which lies far beyond my dreams

…It is the ever and ever for me

It is an illusion, lest the power is

Twisted it seems, as twilight ascends

Welcome then its dim embrace

To begin To cease To stray

To wander To live To be

Eradicated

Unslaved…

Het is prachtig;

Duisternis is mijn bruid

Dit heiligdom overweldigt me

Naarmate ik één word met mijn eigen lot

Door het omgekeerde land reis ik

Waar de zeeën van vreugde vallen

Van de verduistering van de duisternis

Er kruipt wat rustgevende duisternis over mijn rug

Deze waarheid overweldigt me

Het hart van mijn ziel onthuld

Wat een perfectie

Stervelingen ontmoeten elkaar zelden

Het einde, een soort van begin

…Mijn reis is ten einde…

De sleutel tot geluk

De hoop van verder

Is slechts een waanidee

…Ik ga…

...Ver weg om te zoeken

...Mijn komst, de waarheid

...Wat ver buiten mijn dromen ligt

...Het is de eeuwigheid voor mij

Het is een illusie, opdat de kracht niet

Verdraaid lijkt het, terwijl de schemering opkomt

Welkom, dan is de vage omhelzing

Om te beginnen Ophouden te verdwalen

Om te dwalen Om te leven Om te zijn

uitgeroeid

niet-slaaf…