Living Eulogy - Panopticon

There’s so much pressure to just keep breathing

I’m not sure my heart will keep beating

All the things I have labored for they may fall into nothing if I’m not here to

see the end

What will become of me when I become the Autumn leaves?

When all that’s left of me is a shell?

And the world moves on without me?

Will I die tonight?

Will I die tonight?

Will I forever sleep?

Will my mother weep?

Will you remember me?

Will you remember me?

I exist in fear

So in a way, I am not alive

This foe I cannot conquer: It is my own demise

I am terrified and I don’t want to die

This world is so beautiful

I want to be alive…

Er is zoveel druk om gewoon te blijven ademen

Ik weet niet zeker of mijn hart zal blijven kloppen

Alle dingen waarvoor ik heb gezwoegd, vallen misschien in het niet als ik hier niet ben

zie het einde

Wat zal er van mij worden als ik de herfstbladeren word?

Als alles wat er van me over is een schelp is?

En de wereld gaat verder zonder mij?

Ga ik vanavond dood?

Ga ik vanavond dood?

Zal ik voor altijd slapen?

Zal mijn moeder huilen?

Zal je me herinneren?

Zal je me herinneren?

Ik besta in angst

Dus in zekere zin leef ik niet meer

Deze vijand kan ik niet overwinnen: het is mijn eigen ondergang

Ik ben doodsbang en ik wil niet dood

Deze wereld is zo mooi

Ik wil leven...