Client - Panopticon

Sobbingly confess of a dark figure in the doorway.

A voice she had known for so long across from her at the dinner table.

Not only would she share this trauma with him, she also shared a birthright and

a namesake.

Loss of innocence and dignity.

Tell no one.

The tears you cry won’t empty the seed from your womb.

The tears you cry won’t make your menstrual blood flow.

Sob for your loss: The wolves will drink your tears.

Your misfortune will become their fortune.

Welcome to a home you aren’t allowed to leave.

Herded like cattle into walls of concrete.

Sterile like your raped womb.

Therapists wait to pour salt on your wounds, Your insurance pays for it all.

A ghost of a world you could have known.

Surrounded by drugged rage, you will face this horror alone.

Snikkend bekennen van een donkere figuur in de deuropening.

Een stem die ze al zo lang kende tegenover haar aan de eettafel.

Niet alleen zou ze dit trauma met hem delen, ze deelde ook een geboorterecht en

een naamgenoot.

Verlies van onschuld en waardigheid.

Vertel het aan niemand.

De tranen die je huilt, zullen het zaad uit je baarmoeder niet legen.

De tranen die je huilt, zorgen ervoor dat je menstruatiebloed niet gaat stromen.

Snik om je verlies: de wolven zullen je tranen opdrinken.

Jouw ongeluk wordt hun fortuin.

Welkom in een huis dat je niet mag verlaten.

Gedreven als vee in betonnen muren.

Steriel als je verkrachte baarmoeder.

Therapeuten wachten om zout op je wonden te gieten, je verzekering betaalt alles.

Een geest van een wereld die je had kunnen kennen.

Omringd door gedrogeerde woede, zul je deze horror alleen onder ogen zien.