Beast Rider - Panopticon

Foot left the road

By the temperance river

Superior ringing dreams

She passed through valleys

Upon scalloped hills

Now thick as the aspen woods

Winter was short

Abnormally dry

Snowfall had been so slight

The sun had set

Yet the journey she made

Under the Northern Lights

But the cabin wasn’t far

For a drunkard

So she followed the guide of the stars

The thaw had been early

But not a stitch of green

And the fear grew in her heart

She stumbled through the spruce

Turned a blind corner

Just shy of a cabin up the way

There it stood

Like a tall dark shadow

Bringer of her last day

Morning came;

They scoured the woods

But there was neither sight nor sound

And to this day

There are no remains

A wallet is all they found

But if you listen

Between the waves

There echoes her last breath drawn

Under the northern lights

By the temperance river

She rides that beast into the dawn

Voet verliet de weg

Bij de gematigde rivier

Superieure rinkelende dromen

Ze ging door valleien

Op geschulpte heuvels

Nu zo dik als de espenbossen

De winter was kort

Abnormaal droog

Er was zo weinig sneeuw gevallen

De zon was onder

Maar de reis die ze maakte

Onder het noorderlicht

Maar de hut was niet ver

Voor een dronkaard

Dus volgde ze de gids van de sterren

De dooi was vroeg geweest

Maar geen groene steek

En de angst groeide in haar hart

Ze strompelde door de spar

Een blinde hoek omgeslagen

Gewoon verlegen voor een hut verderop

Daar stond het

Als een grote donkere schaduw

Brenger van haar laatste dag

De ochtend kwam;

Ze speurden het bos af

Maar er was geen zicht of geluid

En tot op de dag van vandaag

Er zijn geen overblijfselen

Ze hebben alleen een portemonnee gevonden

Maar als je luistert

Tussen de golven

Daar weergalmt haar laatste adem

Onder het noorderlicht

Bij de gematigde rivier

Ze rijdt dat beest de dageraad in