Pale Blue Perishes -

I don’t sleep while I think about how I slept

(The subconscious announces the metamorphosis)

Your wild claws stain our skin

And I return restlessly

I face a static body…

Only fingers move

Without knowing why

I watch the world and the things

In an almost perfect disguise

I’m a spy and a book of memories read in blood

Though I never had it with me

The increasing understanding is discontinuous

Unveiling an intriguing appeal

I almost burst my lungs

In the abrupt inhale into the real

What remains isn’t enough

And I can’t reach conclusions

I find the senses' vices

Fucking indisposing me

Terribly

Ik slaap niet terwijl ik nadenk over hoe ik heb geslapen

(Het onderbewustzijn kondigt de metamorfose aan)

Je wilde klauwen kleuren onze huid

En ik kom rusteloos terug

Ik sta voor een statisch lichaam...

Alleen vingers bewegen

Zonder te weten waarom

Ik kijk naar de wereld en de dingen

In een bijna perfecte vermomming

Ik ben een spion en een boek met herinneringen gelezen in bloed

Hoewel ik het nooit bij me had

Het toenemende begrip is onderbroken

Onthulling van een intrigerende aantrekkingskracht

Ik brak bijna mijn longen

In de abrupte inademing in het echte

Wat overblijft is niet genoeg

En ik kan geen conclusies trekken

Ik vind de ondeugden van de zintuigen

Mij ​​ongesteld maken

Vreselijk