Landmine. - Painted Thin

I made it through another day.

I pat myself on the back.

But I carry this with me still: the sight of the blood in the drawer of ever

retail workers till.

But I’ve read of the bruised,

beaten face of a Burmese friend.

Gang-raped with the contents of her uterus bare.

It’s not a photo layout that I’ve ever seen wraped

in the pages of a Pepsi-Cola promotional magazine.

Some days I can do it.

Walk in to any store and hand

my money to a peer in some demeaning uniform.

It’s thoise ominous three words that stare back at me from the bottom of a glass and the tags that taunt

me from the back of every piece of clothing I have.

And this soldier wiping blood from his shirt in the

Buramese sun laughes because the coins that I abandoned,

they are weighing down the pant pocket that this economic

partnership has bought.

I made it through another day.

I pat myself on the back.

But I carry this with me still: The sight of a blood soaked Buramese soldier

and the full mall parking lot that’s funding him.

Ik heb weer een dag doorstaan.

Ik geef mezelf een schouderklopje.

Maar ik draag dit nog steeds bij me: de aanblik van het bloed in de lade van ooit

winkelpersoneel tot.

Maar ik heb gelezen over de gekneusde,

geslagen gezicht van een Birmese vriend.

Groepsverkrachting met de inhoud van haar baarmoeder bloot.

Het is geen fotolay-out die ik ooit ingepakt heb gezien

op de pagina's van een promotiemagazine van Pepsi-Cola.

Sommige dagen kan ik het.

Loop elke winkel binnen en hand

mijn geld aan een collega in een of ander vernederend uniform.

Het zijn die onheilspellende drie woorden die me vanaf de bodem van een glas aanstaren en de tags die beschimpen

mij vanaf de achterkant van elk kledingstuk dat ik heb.

En deze soldaat veegde bloed van zijn overhemd in de

Buramese zon lacht omdat de munten die ik achterliet,

ze verzwaren de broekzak die deze economische

partnerschap heeft gekocht.

Ik heb weer een dag doorstaan.

Ik geef mezelf een schouderklopje.

Maar ik draag dit nog steeds bij me: de aanblik van een met bloed doordrenkte Buramese soldaat

en de volle parkeerplaats van het winkelcentrum die hem financiert.